Melt! is één van de grootste open air festivals van Duitsland. Het festival vindt elk jaar plaats op het Ferropolis terrein in de buurt van de ‘stalen stad’ Gräfenhainichen aan het Gremminmeer. Deze oost Duitse omgeving was in een niet zo heel ver verleden de thuisbasis voor een grote kolenmijn. Sinds 1997 vindt op dit terrein elk jaar het Melt! festival plaats. Het festival begon ooit als rock festival, maar dit genre heeft inmiddels plaats moeten maken voor vooral electronische acts. Tussen het electronische geweld door staan nog steeds – zelfs vaak op de main stage – een aantal pop, hiphop en rock acts op de line-up. Zo trad vorig jaar pop-koningin Kylie Minoque nog op op de imposante main stage. Even op een rijtje waarom Melt! het fijnste festival van jouw zomer had kunnen zijn.
Melt!
1. Het meest imposante terrein dat er bestaat
Melt! vindt plaats op een Ferropolis terrein in Oost Duitsland. Het terrein was een oude kolenmijn en nog steeds staan er metershoge ijzeren machines op elke hoek van het terrein. De stalen machines staan voor meer dan honderd jaar industriele revolutie op het terrein dat tot 1991 nog actief gebruikt werd door mijnwerkers. De stalen constructies zijn tussen de 30 en 110 meter hoog en worden in de nacht verlicht en de vetse lichtshows op het terrein zorgen voor een industriele sfeer zoals ik die nog nooit had ervaren. Verder kan je ook gewoon het terrein op en af en met de bus of auto naar de dichtstbijzijnde supermarkt voor goedkope Duitse alcohol en eten. Al zijn er zo’n duizend eettentjes met gevarieerd eten voor een redelijk normale prijs.

Het terrein heeft 6 podia die allen compleet verschillend zijn van elkaar en allemaal een totaal eigen sfeer en vibe hebben. Overdag heb je overal strand waar je kan zwemmen en relaxen in de zon aan het Gremminmeer. Het festival is in Oost Duitsland in de buurt van de Duitse hoofdstad Berlijn en voelt totaal anders aan dan andere West Duitse festivals. Dit heeft te maken met het publiek, de sfeer en – zo heb ik me laten vertellen – zelfs het eten. Je waant je tussen de ijzeren constructies, tussen de gekleurde lichten die de lucht, de podia, het publiek en zelfs de grond een andere dimensie geven.

2. De geilste line-up
De line-up van Melt! is er niet zomaar een. Als liefhebber van electronische muziek, moet je bijna wel een keer naar Melt! zijn geweest. Ik weet niet wie de programmeur van het festival is, maar deze man verdient een lintje. De acts zijn van groot kaliber en worden afgewisseld met verrassingen. Echte headliners draaien pas na 1 uur in de nacht, maar ook overdag kan je parels verwachten. Headliners zijn Mano Le Tough, Boyz Noize, Ben Klock, DJ Koze, Gold Panda, Helena Hauf, M83, Skepta, Jamie Woon, Fatima Yamaha, Maya Jane Coles, Andhim, Joey Anderson, Mind Against en ga zo maar door.

Persoonlijke hoogtepunten van dit jaar waren Floating Points, Acid Arab, Jamie XX, Black Madonna en Vessels. Floating Points zijn stuk voor stuk muzikale genieën die vrijwel de hele crowd stil kregen. Het publiek werd gehypnotiseerd met tonen waarvan zij het bestaan niet kenden. Met zoveel passie en emotie kregen de boys van Floating Points elk puzzelstukje dat in de lucht zweefde op de plaats gelegd. De kracht van de gitaren en drums ging dwars door je heen en lieten een gevoel van rust en euforie achter. Je voelde dat het goed was. En godverdomme, dat was het ook. Meteen daarna kwam Jamie XX. Waarvan ik veel hoop had, maar weinig echt vertrouwen. Na de twee laatste performances die ik van de Engelse eindbaas had gezien in Trouw, was ik een beetje Jamie XX moe. Keer op keer weet hij het niet meer waar te maken. Verrassend was het dan ook dat Jamie heel Melt plat walste met zijn set vol verrassende elementen en zijn selling point: hiphop en funk. Van minuut 1 tot minuut eind wist de Londense DJ te boeien en zijn crowd mee te nemen op muzikale reis. Acid Arab was voor mij een van de beste arabische house performances die ik ooit heb gezien, misschien wel de beste. Het duo was op Melt! geen duo, maar voor deze keer alleen. De kracht was niet minder. Helemaal vooraan stond ik naast een bloedmooie Arabische vrouw die al buikdansend de gehele set beleefde. Aan de andere kant een kale Duitse jongen van een jaar of twintig die elke beweging fijloos aan liet sluiten op de Arabische acid. Bij geen enkel ander optreden op Melt! ging het publiek zo los als ik hier gezien heb. De eerste plaat ging aan en de crowd went crazy. Tot het bittere einde van de set.

3. De Sleepless floor
De sleepless floor gaat altijd door. Waar ze bij festivals als Lowlands steeds de plank misslaan met de nachtprogrammering en stages waar de muziek altijd door blijft gaan, zetten ze bij Melt! gewoon headliners neer op de sleepless floor. Als het festivalterrein om 8 uur ‘s ochtends dicht gaat, begint de echte drukte bij de sleepless floor. De stage waar het altijd door gaat en nooit stopt. Zo gaat Melt! altijd door en kan je zelf bepalen wanneer je gaat slapen. Als je gaat slapen. En heb je je eigen festivalplanning altijd zelf in de hand.

Melt! is een klein industrieel dorp, waar je vier dagen per jaar mag wonen. De bevolking van het dorp bestaat uit verschillende nationaliteiten waaronder veel Duitsers, Engelsen, Spanjaarden en Nederlanders. Maar ook uit Australie, Scandinavie en ook uit het Afrikaanse continent komen bezoekers. Melt! is van alles wat. En bijna alles is goed. Melt! is goed. Tot volgend jaar.

 

Foto credits: Steve Klemm

Reacties

reacties