Vault Sessions

Maanden terug ging mijn hart al sneller kloppen bij het zien van de bijzondere samenwerking tussen bovenstaande partijen. De heren achter Our Society ken ik van hun soulvolle, groovende house/disco-nachten in de UP en Radion. Vault daarentegen was al een tijd een organisatie waarbij ik toffe techno line-ups voorbij zag komen. Deze collaboratie zou nog wel eens heel interessant kunnen worden!

Om even een beeld te schetsen van bovenstaande organisaties; Our Society bestaat net drie jaar en Vault Sessions pak ‘m beet anderhalf jaar. Beiden nog niet zo lang actief in de evenementen business maar desalniettemin gevestigde namen onder het jonge uitgaanspubliek.

Gezien het tijdstip probeer ik de rij te ontwijken, de eerste act heb ik al gemist en 1 van de headliners begint stipt om één uur. Tevergeefs, aangezien ik een warm welkom krijg van een dronken, arrogante Engelsman die de weg naar de gasten-ingang versperd. Kwart over één haast ik naar binnen, en hierdoor heb ik net Regis’ eerste plaat gemist. Thanks mate!!

De benedenzaal is ietwat gevuld maar de grootste menigte staat nog in de rij en druppelt langzaam binnen. Er zijn immers nog genoeg uren om te dansen. Volgens het Facebook-event zijn de eindtijden vijf uur (de Bovenkamer) en zeven uur (de benedenzaal) maar het kan maar zo zijn dat het langer doorgaat als de sfeer er lekker in zit.
Vault Sessions
De heerlijke rauwe platen die Karl O’connor draait zorgen al direct voor een goede party-vibe bij mijn metgezel en mij. Wat mij opvalt zijn de Tresor t-shirts die op z’n minst twee personeelsleden dragen. En dan nog de tralies rond de dj-booth in de beneden zaal, die Tresor herinneringen bij mij oproepen. Op zich best een leuk effect, al staan de tralies zo dicht op elkaar dat het bij mij meer een ballenbak feeling creëert. Gedurende de nacht klimmen mensen regelmatig in de kooi om hun enthousiasme te tonen aan de dj.

Mijn liefde voor techno zorgt ervoor dat ik tot het einde van Regis’ set in de benedenzaal vertoef, omringd door piepjonge meisjes, toeristen en jonge gastjes die al kaakschuivend hun beste dansmoves showen. De minimalistische aankleding, fel groene lichten en stroboscopen trekken je mee in de hypnotiserende sound en laten de zaal zichtbaar genieten. Platen als Gesloten Cirkel – Submit X en Silent Servant’s remix van Israel Vines’ – WWKD passeren de revue en de rest van de geniale platen zijn onvindbaar voor Shazam. En dat is maar goed ook want het blijft er een tikkeltje lame uitzien wanneer er shazammers op de dansvloer staan, wat ik in dit geval stiekempjes was 😉

Tussendoor lassen we een kleine rookpauze in, met de nadruk op klein aangezien we zo snel mogelijk weer naar boven willen om te dansen. Na de eerste set van de nacht is het tijd voor een eetpauze alvorens we ons naar de house-zaal verplaatsen. Onderweg horen we UVB’s knal techno, die we voor nu even verwisselen voor groove, soul en disco.

De bovenzaal van Radion heb ik nog nooit eerder gezien en in het begin heeft het wat tijd nodig om te wennen aan de blije, warmere vibe die daar hangt. Ook de trappen van de oude college-zaal zijn een indeling die ik nog nooit ergens anders heb gezien en zo een unieke sfeer vormen. Jamie326 heeft zijn zwart-met-gouden-glitters shirt uit de kast getrokken straalt één en al blijheid en positiviteit uit en weet de zaal vol lachende gezichten en handjes in de lucht te krijgen.

De dansuren gaan ons al in de benen zitten en daarom is het weer tijd voor een rustpauze, de we inlassen voor het kleine snackhoekje. Die ik overigens ook voor het eerst zie. Slim wanneer je feesten tot het ontbijt of zelfs het hele weekend doorgaan! Al zijn de tosti’s zeer overpriced met hun vier euro.

Genietend van de types die voorbij komen shuffelen, springen en dromen roken wij ons jointje op. Net voordat we de trap oplopen om langs UVB’s gerag naar boven te wandelen zien we een lid van ‘Team No Sleep’ voor de snackhoek staan, wat eventjes een glimlach op mijn gezicht tevoorschijn tovert.

De mensen in de benedenzaal zitten er heerlijk lekker in en knallen hem nog ongegeneerd door in de rokerige zaal. Ergens wil ik wel weer terug naar de donkere zaal, toch kiezen we voor de laatste platen in de bovenzaal, die rond vijf zou sluiten. Bang dat wij de laatste platen zullen missen haasten we ons naar boven. Waar we de klok vanuit ons fijne zitje boven in de zaal zes uur zien worden en mee deinen op een klassieke Fela Kuti track. Uiteindelijk weet Jamie ons weer naar beneden te lokken met John Morales’ ‘Do What You Wanna Do’. Waarbij het piano-stuk kippenvel over m’n lichaam laat golven. Good vibes all over! Zelfs mensen die te moe zijn om op hun benen te dansen, ‘’dansen’’ zittend.

De bovenzaal gaat nu toch echt dicht en inmiddels is mijn moed verzameld voor de laatste portie techno door ROD. Na een poging tot dansen merk ik dat mijn lichaam moe is en verlangd naar een bed, al kan het nog net die laatste dans maken op Vainqueur – Lyot (Maurizio Mix).

Reacties

reacties