Afgelopen jaar kwamen toonaangevende internationale media woorden tekort om Rotterdam te prijzen. Clubs als BAR en BIRD werden hierbij vaak genoemd als ‘must see’. Clubs die ‘bij de scene’ horen. Maar Rotterdam heeft nog veel meer plekken. Plekken die niet ‘bij de scene horen’. Uitgeweest gaat op onderzoek uit in de rubriek: Buiten de Scene. Vandaag Bed Rotterdam.

Een nieuwe wereld
Met de moed der alcohol sta ik in de rij, zij het ongemakkelijk. Ik begeef me plots in kringen die ik normaal gesproken met veel plezier ontloop. Vanavond gaat dat niet lukken. Nog voordat ik goed en wel binnen ben is de eerste vechtpartij een feit. Wie, wat of hoe is me ontgaan maar het ijs is in ieder geval gebroken. Binnen wordt het duidelijk dat dit een totaal andere wereld is. Een ware ellende van anabolen, hakken en strakke shirtjes overvalt me. Iedere seconde worden vrouwen bedolven onder wéér een versierpoging. Als vrouw zal het lastig worden om hier niet bezwangerd vandaan te komen. Slechts één optie heb ik nog: drinken.
Parodie BED Rotterdam
Twerkend door de club
Geholpen door een dubbele dosis alcohol kom ik de eerste schrik te boven. Als je de mensen weg denkt is het hier eigenlijk best wel leuk. De muziek is een aangename afwisseling van hip-hop en R&B aangevuld met foute nummers. Het is in ieder geval genoeg om mijn zorgvuldig voor de spiegel geoefende twerk dans te laten zien. Mensen genieten terwijl mijn bips zich door het publiek twerkt. Diezelfde mensen blijven toch iets speciaals. Mannen staan te staan. Strak shirtje, strakke coupe, het liefst een zo boos mogelijke blik met in de rechterhand een duur drankje en in de linker een vrouwenbil. Hét droomleven. De vrouwen, tja, de vrouwen zijn anders. Ik wil niet beweren dat alle aanwezige vrouwen sletten zijn, maar het merendeel lijkt haar tijd het liefst op de rug door te brengen. De kleding, de uitstraling en het gemak waarmee men zich laat versieren is van een orde die ik nooit eerder heb gezien. Standaard een GGD Gezondheidsbus voor de deur lijkt een goede optie.

Onvermijdelijke afgang
Het twerken en de alcohol hakken erin. Zittend in de rookruimte eist dat een eerste slachtoffer. Drie lege glazen worden per ongeluk omgegooid. Drie lege glazen van de grootste ego’s van de avond. Ego’s die met vijftien man een fles kopen en daarmee Facebook doodspammen. Die ja. Ze kennen de portier en dat betekent het einde van onze avond. Geen brugman die daar iets aan kan veranderen. Een onvermijdelijke afgang van een nog ergere avond. De portier wordt woedend zodra ik voor deze review een foto wil maken van Club Bed. Meneer wil er niet op. Als we dan toch een foto maken neemt hij de telefoon in beslag en belt de politie. Met tussenkomst van de politie krijgen we onze telefoon terug en worden we bevrijd van deze ellende.

Liever sterven
Het eerste avontuur ‘Buiten de Scene’ werd een regelrechte lijdensweg. Club Bed Rotterdam blijkt, ondanks de leuke muziek, een plek die je je grootste vijand niet toewenst. De bezoekers, de sfeer, het personeel en de mentaliteit zorgen ervoor dat ik liever sterf dan er ooit nog één voet binnen te zetten.

Reacties

reacties