Profiel

Onze Oosterburen hadden afgelopen weekend weer een goede reden voor een mooi feestje: SonneMondSterne . In de volksmond ook wel SMS.X9. En ja, dat lees je goed: de negentiende editie. Al vanaf 1997 vormt een pittoreske camping in Saalburg elke tweede week van augustus de basis voor dit festival. En mocht je je nu afvragen of je de afgelopen 20 jaar onder een steen hebt gelegen, wees niet bang. SMS blijkt nog niet heel erg bekend bij elektronisch muziek liefhebbend Nederland. In ieder geval nog niet genoeg om een ticket te kopen en in de auto te stappen. Het aantal landgenoten dat wij dit weekend zijn tegengekomen, was op twee handen te tellen.
SonneMondSterne
De grootte van het campingterrein is moeilijk in woorden uit te drukken. Iemand vergeleek het aanzien ervan met een favela, duizenden caravans en tenten die tegen de heuvel geplakt worden. Die buitenproportionele omvang is makkelijk te verklaren als je je bedenkt dat het voor kampeerders is toegestaan een auto naast de tent neer te zetten. Er is weinig verschrikkelijker dan voorafgaand aan een festival als een bezwete pakezel kilometers te moeten afleggen. Bij SonneMondSterne is dit probleem niet aan de orde en dat biedt mogelijkheden. Volledig zelfvoorzienende tentenkampen worden opgezet en ook de angst om de broodnodige waardevolle spullen achter te laten, is er niet. Die kun je immers achter slot en grendel leggen in de auto.

Op donderdagavond gebeurt er nog weinig. Tenminste, als het aan de organisatie ligt. Want na een verkenning van ongeveer een uur over het campingterrein kom je meerdere organisaties tegen die gedurende het weekend hun eigen feesten organiseren. Zo ook Township Rebellion, een groep vrienden die al 3 jaar zelfstandig de camping verblijden met hun ‘clubavonden’. Dit jaar kregen de dj’s van het gezelschap zelfs de kans om hun kunsten niet alleen op het campingterrein te vertonen, maar ook op het festival zelf.

Dj’s op SonneMondSterne verschillen enorm, niet alleen qua bekendheid, maar vooral in genre. Het komt niet vaak voor dat een Aka Aka feat. Thalstroem op hetzelfde stage te bewonderen zijn als Faitless of een Steve Aoki, Op de Mainstage van SMS kan het allemaal. En hoewel er op festivals zorgvuldig een plan wordt gemaakt aan de hand van de timetable, valt de uitvoering hiervan vaak in duigen. Er is een centrale plek en af en toe wordt er een uitstapje gemaakt voor een grote naam buitenshuis. Op vrijdagnacht was dit uitstapje Jeff Mills in de Main Circus. Maar het verschil met de hiphop en house klanken van Nico Stojan op de kleine SMS.Beach stage waren toch te groot om te kunnen genieten van het brute geweld van Mills. Ook voor Gui Boratto werd een omweg gemaakt, maar zijn set was zo teleurstellend dat de sprint naar SMS.Beach snel was ingezet. Deze kleine intieme stage bleek gedurende het weekend de thuishaven voor veel house- en technoliefhebbers. En dat ondanks dat hier juist de kleinere – en voor velen onbekende – artiesten stonden, tegenover doorgewinterde namen als Tale of Us, Marek Hemmann en Dave Clark . Op SonneMondSterne werd maar weer eens duidelijk dat grote namen niet altijd beter zijn.

SonneMondSterne gaat door tot zondagmiddag vier uur, ideaal voor iedereen die maandagochtend weer fris en fruitig op kantoor moet verschijnen. Met een nacht minder lijkt het wel of iedereen er zoveel mogelijk uit wilt halen. SMS.Beach was een van de twee stages die het hele festival door open was en daar werd het hele weekend lang gretig gebruik van gemaakt. Op zondagochtend was het even rustig, maar rond het middaguur hadden velen weer genoeg energie opgedaan voor die laatste uurtjes met de tenen in het zand. De zon, de muziek en de sfeer wist in iedereen het beste naar boven te halen. Alsof we allemaal een weekendje op vakantie waren in een tropisch oord.

Ik begrijp nog steeds niet waarom buitenlanders zelfs op dit soort festivals gek worden als ze horen dat je een Nederlander bent. Ze zijn in de veronderstelling dat wij de bizarste feesten en partijen geven, zonder dat ze doorhebben dat ze momenteel onderdeel zijn van iets bijzonders. Eigenlijk zijn we maar een gehypet koud kikkerlandje. Die Duitsers verdienen in dit geval al het lof voor wat ze neerzetten. Melt! Festival is ook zo’n Duitse parel, maar in vergelijking met SonneMondSterne is het maar een afgelikte boterham. Je loopt op Ferropolis, maar inmiddels is er de kans dat je net zoveel bekenden tegenkomt als op de NDSM in Noord. SonneMondSterne is voor ons Nederlanders een beetje wat de Nieuwe Wereld was voor Columbus: een nog lege plek op de wereldkaart. Ik verzoek jullie dan ook allemaal om vooral geen kaartje te kopen voor het twintigste jubileum van SonneMondSterne. Misschien kunnen ze het onontdekte SonneMondSterne dan het onontdekte SonneMondSterne laten.

 

Foto credits: SonneMondSterne Festival

Reacties

reacties