Profiel

Ergens in mijn tienerjaren hoorde ik voor het eerst het nummer ‘Drop’ van the Pharcyde en maakte ik kennis met hip-hop muziek. Het was meteen love at first sight en ik begon me steeds meer in die muziekstroming te verdiepen. Naarmate ik mezelf verder ontwikkelde kwam ik via hip-hop ook in aanraking soul en funk muziek. Vrienden van mij -die toen al feesten organiseerden als ‘Dr. Feelgood’ (Club Zonder Concessies)- vroegen mij uiteindelijk: “Yo, waarom ga je zelf niet eens een keer draaien, man?” Ik was toen een jaar of achttien en kwam niet lang erna in Toko 94 te staan, waar ik plaatjes mocht draaien in het café.

Ik hield me toen nog helemaal niet zo bezig met mixen en draaide gewoon nummers die ik tof vond. Ik kreeg steeds meer gigs en kreeg de kans om mezelf zowel op technisch als muzikaal gebied verder door te ontwikkelen. Ondanks dat er relatief weinig jaren voorbij zijn gegaan, werd er toen heel anders gedraaid dan nu. Iedereen probeerde elkaar constant te overtreffen met nieuwe, interessante muziek en andere manieren van mixen. Als beginnende DJ werd je daardoor op een hele andere manier opgevoed en geprikkeld dan nu. Vooral de feesten als Dr. Feelgood, Strange Fruit en het laatste stukje van Now&Wow -dat ik gelukkig nog heb kunnen meemaken- waren zonder meer onderdeel van mijn muzikale educatie.
Mr NiceGuy
Wat mensen van mij kunnen verwachten? Één en al party, man! Ik mag heel graag eclectisch draaien en gooi allerlei stromingen door elkaar heen, tenzij er op een feest een bepaalde sound van me wordt verwacht. Als ik bijvoorbeeld in Bahn sta te draaien, dan draai ik voornamelijk house. Niet dat ik daar problemen mee heb, want ook house muziek is één van mijn favoriete muziekgenres. Ondanks dat genre meestal op een bepaald tempo zit, kan je met house muziek echt een verhaal vertellen en mensen ergens naartoe brengen. Dat is iets wat met veel genres gedaan kan worden, maar met house vind ik dat nét even wat toffer.

Al met al kunnen mensen een heel pakket vol ervaringen en tracks verwachten, die ik echt tof vind om te draaien. Ik draai soms ook wel wat mensen graag willen horen, maar het liefste drop ik iets waar ik als persoon een connectie mee heb. Al is die track nog zo’n dikke hit van vroeger of nu en zit die kwalitatief nóg zo goed in elkaar, als ik er niks mee heb dan draai ik die ook gewoon niet. Misschien ben ik daar een beetje te eigenwijs in, maar ik hou er niet van om muziek te draaien waar ik zelf niet achter sta. Ik denk dan ook dat hetgeen wat mij speciaal maakt, als ik het zo mag noemen, vooral in mijn platenkeuze ligt. Niet om mezelf een veer in de reet te steken, maar ik maak er elke keer weer een sport van om mijn sets zo organisch mogelijk te maken. Ik wil er altijd een eclectisch pakketje van maken door classics en nieuwe shit samen te voegen. Ik hoor wel eens mensen zeggen dat, zodra ze ergens binnenkomen en Michael Jackson’s ‘Liberian Girl’ of ‘Smoorverliefd’ van Doe Maar horen, dat ze meteen weten dat ik aan het draaien ben.

Mijn persoonlijke hoogtepunten was toen ik voor het eerst bij Now&Wow Fest mocht draaien. Ik heb het oude Now&Wow nog nét mee kunnen maken en was het een eer om daar nu zelf te mogen staan. Ook is mijn gig tijdens LaRazza in de Paradiso, waar ik eerder dit jaar heb gestaan, eentje voor in de boeken. Paradiso is voor mij een heilige plek waar ik zoveel legendarische artiesten heb zien optreden. Artiesten die echt iets met mij gedaan hebben. Je kan daar heel makkelijk en luchtig over doen, maar uiteindelijk sta je er wel en moet je gewoon toegeven dat dat fucking tof is.

De Rotterdamse scene is in mijn ogen echt booming. Als Rotterdammer is het natuurlijk heel makkelijk om te zeggen dat het goed gaat met de stad en dat het tof is. Ik vind dat deze stad bepaalde fases meemaakt en etappes aflegt. Nu in deze tijd, heb je elk weekend vier of vijf feesten waarvan je van te voren al weet dat het druk gaat worden. Ten opzichte van twee jaar geleden lijkt er nu ook gewoon meer aanhang te zijn. Je hebt Biergarten, BIRD, Anabel, BAR, TwentySix, ga maar zo door. Alles zit lekker verspreid van elkaar en zijn er genoeg plekken waar mensen heen kunnen gaan.

Op muzikaal gebied is er in mijn ogen nu ook veel meer aanbod. Er komen natuurlijk wel nieuwe muziekgenres bij en worden daar concepten omheen gebouwd, maar de oude genres -de classics- blijven toch een plek behouden in de stad. Er is nu heel veel speelruimte en ik denk dat wij als creatievelingen niet mogen klagen hoe het er nu aan toe gaat. Het ding is wel dat, wat er ook gebeurt hier, we wel een bepaald gevoel willen neerzetten en niet zomaar een feestje willen houden. Dat is iets waar altijd over nagedacht wordt en zitten de meeste party’s conceptueel en thematisch gewoon ijzersterk in elkaar. Daar wordt dan ook een selectie van DJ’s op uitgezocht en dat is iets wat je niet in elke stad tegenkomt. Wij zijn daarmee misschien niet uniek, maar ik vind dat Rotterdam daar momenteel wel mee aan de top staat.

Mr. Nice Guy staat op 25 juli tijdens het Lost & Sound Festival, 31 juli tijdens het Solar Weekend Festival en op 28 augustus tijdens het Vrije Volk Festival. Tussendoor zal hij ook te zien zijn tijdens verschillende clubavonden binnen en buiten Rotterdam. Voor meer informatie over Mr Nice Guy en zijn toekomstige gigs, check zijn Facebook pagina.

 

Foto credits: Naomi He-Ji

Reacties

reacties