Profiel

Toen ik op elfjarige leeftijd nog in Middelburg woonde, had ik al een enorme interesse in muziek en nam ook alles op wat ik op MTV en the Box voorbij zag komen. Een paar jaar later leerde ik lokale hip-hop DJ’s als Optimus en Vindictiv kennen en stond ik met grote ogen toe te kijken wat voor kunsten zij achter de draaitafels vertoonden. Dat was voor mij het moment dat ik oog-in-oog kwam te staan met de wereld van hip-hop DJ-ing, of beter gezegd, ’turntablism’. Ik wist toen meteen waar ik heen wilde en zei tegen mezelf: “Ik wil dit ook kunnen!” Naast het verzamelen van muziek, begon ik dus ook onwijs veel tijd te steken in het bestuderen van filmpjes waarin gescratcht werd. Ik had in die tijd nog geen eigen draaitafels, dus probeerde ik de handbewegingen met mijn blote handen na te doen. In plaats van luchtgitaren, deed ik dus aan luchtscratchen. Toen ik op mijn achttiende mijn eerste draaitafels had aangeschaft, kon ik dat eindelijk in de praktijk uitvoeren en wilde ik me puur bezig houden aan het meedoen van DJ scratch battles. Kort nadat ik naar Rotterdam verhuisde, kwam daar echter verandering in. Ik kwam in aanraking met het HipHopHuis, leerde steeds meer mensen in de Rotterdamse scene kennen en kreeg ik de mogelijkheid om in Rotterdamse clubs te draaien. Natuurlijk had ik in Middelburg ook al in een paar clubs en cafétjes gedraaid, maar om nu opeens voor een veel grotere crowd te staan -en ook nog eens in the big city- gaf mij dat een hele andere vorm van energie. Sinds die avond heb ik in totaal maar aan twee DJ battles meegedaan en ben ik me juist gaan focussen op het draaien tijdens clubavonden.
Franky Sticks
Wat mensen van mij kunnen verwachten is dat ik om op zo’n muzikaal mogelijke manier van alles door de muziek heen probeer te scratchen. In plaats van nummers met een standaard overgang in elkaar over te laten lopen, ligt bij mij de uitdaging om constant gebruik te maken van ‘trick mixing’. Ik wil ook altijd een verhaal kunnen vertellen en probeer dan ook zoveel mogelijk verschillende muziekgenres in mijn sets te verwerken. In een idealistische zin is dat ook hetgeen waar ik me mee bezig wil houden, maar ik ben er prima van op de hoogte dat je in de club scene wat commerciëler aangelegd moet zijn. Mijn motto: “Give them a little bit of what they want, and a lot of what they need.” Ook al sta ik op een feest waar alleen maar ‘future beats’ wordt gedraaid, ben ik dan wel weer eigenwijs genoeg om af en toe eens een funk track er tussen te proppen. Wat ik bijvoorbeeld leuk vind om te doen is om eerst een jaren zeventig funk track te draaien en daarna een hip-hop track in te mixen, die juist weer samples van de vorige track bevat. Natuurlijk wil je een feest zoveel mogelijk laten rocken, maar je wilt het publiek ook een beetje kunnen educaten.

Wat je vaak bij hip-hop DJ’s ziet is dat ze hardnekkig bij de ‘old school’ methodes van het vak willen blijven. Begrijp me niet verkeerd, ik was daar eerst ook een enorme purist in en vond dat je als hip-hop DJ gewoon met vinyl hoort te draaien. Ook al is dat hetgeen wat ik het liefst doe, ben ik wel tot inkeer gekomen. Sinds kort ben ik me meer gaan verdiepen door apparatuur te gebruiken wat nu de hedendaagse club standaard is. Tenslotte hebben veel clubs al lang geen platenspelers meer in de DJ booth staan. Ergens is het jammer omdat de kunst er voor een deel in verloren gaat, maar in feite kan je precies hetzelfde doen met digitale clubspelers. Ik bedoel, eigenlijk maakt het mij niet zoveel meer uit wat voor soort apparatuur je gebruikt. Als je met een toffe platenkeuze en twee iPods een party kan rocken, vind ik het ook al tof. Zolang je maar flavor in je sets hebt. Allesomvattend probeer ik in de tijd van nu, met de technologie en sounds die we nu hebben, nog steeds veel te scratchen. Ik probeer alles, van Jazz tot aan Trap, in een turntablism jasje te stoppen. Van buitenaf klinkt het allemaal heel complex, maar ik zie mezelf nog steeds als diezelfde guy uit Zeeland die maar wat doet.

Mijn tofste ervaringen waren van dit jaar nog, toen ik drie gigs in Barcelona en Wenen had. In eerste instantie is het al tof genoeg dat je in het buitenland wordt geboekt maar ik werd enorm verrast door de energie van het publiek in Barcelona. Wat ik ook deed, ieder nummer werd meteen op gereageerd en ging het publiek meteen uit hun dak. Ook was het tof om daar totaal verschillende gigs te hebben. Tijdens de eerste gig leek het wel alsof ik een tijdreis maakte naar de jaren 90 en de dag erna stond ik met een groep Spanjaarden bij een ‘new school turnup’ te draaien. Het contrast tussen die twee gigs was echt bizar. Daarbij zijn mijn ogen nu ook wat meer geopend. Nu ik wat meer gigs in het buitenland heb gehad, is het mij opgevallen dat het algemene publiek in het buitenland véél toegankelijker is. Ook al moet je om 23:00 beginnen aan je set, de dansvloer is op dat tijdstip al ruim gevuld en is iedereen al klaar om aan het feest te beginnen. Ik heb dat nu in Barcelona meegemaakt, in Gent, in Wenen, ga maar zo door. Het is vooral opvallend als je kort na zo’n gig weer in Rotterdam komt te staan. Het publiek hier is wat stugger, de meeste mensen komen pas na 01:00 aan en je moet veel meer moeite doen om ze op gang te krijgen. Ik zie dat echter niet als een negatief punt van de stad. Integendeel. Ik vind het juist interessant en daar ligt voor mij ook de uitdaging. Als je een crowd in Rotterdam kan laten rocken, dan kan je dat overal.

Franky Sticks aanstaande optreden zijn op 4 juli tijdens Galore in BIRD, 5 juli tijdens Do Over Sundays in TwentySix en op 11 juli tijdens Nachtraaf in Anabel. Naast zijn gigs als Franky Sticks, is hij ook de vaste DJ/turntablist van the Re:Freshed Orchestra en werken zij momenteel aan een nieuw studioalbum. Voor meer informatie over Franky Sticks en zijn toekomstige optredens, check zijn Soundcloud en de Facebook pagina’s van Franky Sticks en the Re:Freshed Orchestra.

 

Foto credits: Naomi He-Ji

Reacties

reacties