Een hoogoplopend meningsverschil met de kapper deed mij afgelopen zaterdag hopen op winters mutsenweer. De weergoden waren mij echter niet goedgezind. Er restte niets anders dan met een gigantische bad hair day naar het Lente Kabinet af te reizen.

Een nieuwe editie van Lente Kabinet vol fijne muziek, relaxte mensen en vooral veel zon. Alsof ze er patent op hebben. Suf gerukt van de lange reis naar Het Twiske is het bijkomen terwijl we een rondje lopen. Zo’n eerste festival is altijd inkomen. Gelukkig voelt de sfeer al top vanaf de vroege middag. Hier en daar zijn zelfs korte broeken te zien. Voor de autist in mij is Lente Kabinet 2015 een geweldige editie. Naast de locatie is de lay-out ook grotendeels hetzelfde als vorig jaar. Muntenapparaten zijn daarnaast in overvloed aanwezig. Menselijk contact wordt tot het minimum beperkt. Vanavond geen veroordelende blikken als ik in benevelde status nog meer munten kom kopen. Zo zie ik het graag.
Lente Kabinet 2015
Ons rondje stopt bij de Tweede Kamer. Geholpen door een lente zonnetje liggen de eerste zonaanbidders al in het gras. De langzame tonen van Barnt bieden ook weinig andere keus, mijn voeten weigeren hier op te dansen. Het voordeel van een festival als Lente Kabinet is echter dat er genoeg andere artiesten aanwezig zijn. Zo is Midland halverwege zijn set bij de Eerste Kamer. Hij krijgt mij los met zijn muziek. Mijn benen hebben zin om te dansen. Als kers op de taart gaat het koude windje liggen. Enkele mensen trekken hun t-shirt uit. Ik geef ze geen ongelijk. Iedere mogelijkheid om het resultaat van de sportschool te showen moet natuurlijk worden aangegrepen.

Na Midland komt nog een gigant: Moodymann. Waar Midland precies wist wat het publiek nodig had slaat Moodymann echter de plank volledig mis. Ondanks zijn legendarische status en zijn onuitputtelijke ervaring lijkt hij het publiek matig aan te voelen. Als ergerlijk hoogtepunt stopt hij de muziek steeds halverwege zijn nummers. Tijd om iets anders te zoeken.
Lente Kabinet 2015
Met een groep een festival beleven is vragen om problemen. De één na de ander verdwijnt om daarna net zo snel weer te verschijnen. Soms wordt er meer gelopen en op elkaar gewacht dan gedanst. De DJ Broadcast Stage wordt na aan halve avondvierdaagse de nieuwe thuisbasis. Deze intieme stage tussen de bomen brengt dé verassing van de dag ten tonele: The Black Madonna. Nooit eerder hoorde ik van haar, maar ze draait de bladeren uit de bomen. Muziek en publiek zijn één. The Black Madonna lijkt zelf nog het meest te genieten van haar muziek, ze gaat net zo los als het publiek. Het is één en al genieten tijdens haar vrolijke set. Hoe fijn deze welkome verassing ook was, we moeten weg. Gerd Janson is namelijk een must see tijdens dit festival.

Na de meevaller van The Black Madonna word ik overdonderd door een tegenvaller. Een chronish tekort aan wc-papier teistert het festival. Vrouwen lopen verdwaasd en in paniek rond, op zoek naar een laatste restje papier. Even rustig kakken kan ik wel vergeten, wc-papier is nu goud waard. Gelukkig doet Gerd Janson mijn darmproblemen vergeten. Op zijn dansbare muziek beleeft het festival zijn piekuur. Het publiek is op zijn gezelligst terwijl de zon ons verlaat. Aan het einde van zijn set komt het belangrijkste gedeelte van de avond: de afsluiter kiezen.
Lente Kabinet 2015
Enkele huilbuien en woede-uitbarstingen later is de keuze op Ben Ufo x Joy Orbison gevallen. Artiesten waarvan je zeker weet dat ze kwaliteit afleveren. Terwijl de benen versleten zijn weten Ben Ufo en Joy Orbison mijn lichaam te dwingen om tot de laatste uurtjes dansen. Sneller dan verwacht breken de laatste tonen aan. Ineens is het voorbij, geen toegift, niks. Misschien was de afsluiter iets te soft, iets te saai. Het is een smetje op het festival, maar niet meer dan een kleintje.

Lente Kabinet is dat festival waarvan je hoopt dat het niet ten prooi zal vallen aan de massa. De sfeer, de mensen en de muziek maken Lente Kabinet misschien wel tot het leukste festival van het seizoen. En dat voor mijn eerste festival van 2015. De ontmaagding van dit jaar was pijnloos en liefdevol. Ons rest niets anders dan voldaan huiswaarts keren. De ellende van de pendelbus slaan we deze keer over. Dankzij de organisatoren van Busje Delen is de terugreis comfortabel en spoedig. Niets is beter dan in alle rust nagenieten…

 

Foto credits: De Fotomeisjes

Reacties

reacties