Het opzoeken van avontuur, muziek en sociale contacten (voornamelijk in de nacht) zat er als meisje van het platteland al vroeg in. In de Achterhoek was vrijwel niets te beleven en als 16-jarige probeerde ik die drang te stillen door te gaan werken in de enige ‘grote’ club in de buurt; 22.24 in Doetinchem. In de jaren daarvoor waren festivals als Huntenpop en Appelpop de eerste festivals waarmee ik in aanraking was gekomen. Dat was allemaal leuk en aardig maar house bleek voor mij uiteindelijk stukken interessanter dan de rock, ska en punkbandjes die ik daar te horen kreeg.
Romy
Na het bezoeken van ‘The Five Senses‘ in het Burgerweeshuis met niemand minder dan Laidback Luke was ik verkocht. Het liefste bezocht ik alleen nog maar house-feestjes in de Manhattan, The Level en hier en daar een techno feestje in de P8. Initiatieven waren er in het Oosten wel, maar op een (te) lage frequentie en doorgaans in een kleine setting. Door het Laidback Luke forum ontmoette ik veel eensgezinden en heb ik op een gegeven moment op een avond in mijn eentje de trein gepakt naar Rotterdam om forumleden te ontmoeten en daar met z’n allen te dansen op onze favoriete muziek.

En toen was daar mijn 16e verjaardagscadeau… een ticket voor de Awakenings Detroit Techno Special! Die adembenemende ruimte inlopen, en in 1 nacht alle 3 de techno-koningen tegelijk horen; kippenvel!! Op een blikje redbull en 2 wijntjes (want van meer werd ik alleen maar moe) heb ik tot de laatste plaat keihard staan dansen. De mensen om mij heen waren zo aardig, ik wist niet wat ik meemaakte! Later kreeg ik pas door dat er waarschijnlijk een illegale versnapering in het spel was bij deze amicale Westergas bezoekers.

Van Arnhem trok ik al snel naar Utrecht, Rotterdam en de hoofdstad en nachten in de Poema, Studio 80, de legendarische Stubnitz en Bunker volgden.

Mensen enthousiasmeren voor muziek en de daar aan gerelateerde events was als een 2e natuur voor mij en al snel gaf ik mij op als promoter voor Have A Nice Day Festival. Waarna Dance-tour en verschillende andere kleine events werden gepromoot. Inmiddels heb ik van mijn hobby mijn werk gemaakt en werk ik als freelancer met PROMY samen met zowel grote als kleine nationale en internationale organisaties.

Mijn eigen ervaringen deel ik graag met anderen en daarom past de verhalende schrijfstijl denk ik het beste bij mij. Quotes, humor en gevoelens zullen dan ook onderdeel zijn van mijn blogs. De afgelopen jaren hebben zich zoveel bizarre situaties voorgedaan waarvan ik het spijtig vind ze nooit vastgelegd te hebben door middel van tekst en/of beeld. Maar onder het mom van; beter laat dan nooit begin ik vol enthousiasme mijn reeks aan blogs voor uitgeweest.nl.

Met mijn verhalen hoop ik mensen vooral te entertainen, maar ook een extra reden te geven om wel of niet naar een bepaald evenement te gaan.

 

Foto credits: Annieke

Reacties

reacties