Here, zegen deze dranken, amen. Het is een gebed wat ik elk weekend prevel, hopend die gehate kater te ontlopen. Een hoop die keer op keer ijdel blijkt te zijn. Misschien is die man toch een sprookje, misschien sta ik op mute. Ook deze keer was de kater niet te ontlopen. Dat kon ook niet anders met zo’n hoeveelheid drank. Shotjes nekten me. Eigenlijk had ik de avond scherp moeten doorbrengen. Een pas geopende club is namelijk niet zomaar iets. Alle zintuigen zijn dan nodig om de nieuwe indrukken te verwerken. Tot zover dat plan. Het Transportbedrijf en Len Faki moesten beneveld worden ontdekt.
Transportbedrijf
De vergelijkingen met Perron zullen talrijk zijn. Natuurlijk, een aantal factoren zijn hetzelfde. Zo is Connie er godzijdank nog steeds, bevindt Het Transportbedrijf zich vijftig meter van Perron vandaan en is het ook nu weer een donker hol. Maar Het Transportbedrijf is geen Perron. Zo is de entree een trap naar beneden die menig dronken persoon zal doen struikelen. Ik ben geen uitzondering. Gelukkig was ik de enige die het zag. Het transportbedrijf bestaat verder uit twee ruimtes. De eerste staat vol met kluisjes, banken en stoelen. Een ideale plek om even mijn benen te laten rusten en na te denken over mijn nog te begane zonden. Voor de telefoonverslaafde is het echter een hel, bereik is redelijk schaars. Ik zal dus echt gezellig moeten doen. Niet mijn ding.

De tweede ruimte is de hoofdzaal. Deze is laag, donker en heeft een brede Dj Booth. Het geeft een intieme sfeer, maar lampen branden te fel in het gezicht. Zweet stroomt over mijn gezicht terwijl Len Faki laat zien wat voor potentie Het Transportbedrijf heeft. De strobo, de felle knipperende lichten gevolgd door duisternis en keiharde muziek maken het tot een prima plek om nachten door te halen. Een flinke streep door de rekening is echter het pinbeleid. Munten kunnen alleen worden gekocht door te pinnen. Men lijkt de kracht van het contante geld te onderschatten. Hoe gaat de huisdealer zijn zuur verdiende geld nu verzilveren? Gelukkig is het bier zoals gebruikelijk niet te zuipen, munten zullen dan ook niet noodzakelijk zijn.

De muziek van Len Faki begint al snel eentonig te worden. Steeds dezelfde dreunen komen mijn strot uit, het bevordert de danspasjes niet. Het irriteert eerder. Ik ben niet de enige die er last van heeft. De hoofdzaal loopt leeg. Men praat en schijnt ineens massaal te moeten plassen. De wc’s kunnen nog voor flinke problemen gaan zorgen. Deze zijn simpelweg te schaars aanwezig, een pisbak voor drie man is martelend. Hier zal nog menig zwaardgevecht worden gevoerd. Mijn dronken persoon is echter te moe voor een zwaardgevecht, ik verlang naar mijn eigen pisbak, thuis.

Ondanks de naam is Het Transportbedrijf een uitstekende plek om de weekenden door te brengen. Alle ingredienten voor een goede club zijn aanwezig. Vanavond ontbrak echter de vonk. Alsof iedereen de kat nog even uit de boom wilde te kijken. Voor een tweede weekend was vanavond echter lang niet slecht. Zeker als na verloop van tijd de kinderziektes zijn opgelost. Een blik op de line-up voor aankomende maanden leert dat er genoeg te genieten zal zijn. Deze shit heeft potentie. Slechts één hoop spookt door mijn hoofd: Here, zegen deze toko, amen. En luister a.u.b. nu wel.

 

Reacties

reacties