Woodstock69 haalt altijd een combinatie van het beste en het slechtste in mij naar boven. Eigenlijk is Woodstock voor mij de Ruigoord onder de strandtenten. Een beetje zoals ook het Woodstockfestival in de Amerikaanse stad Bethel ooit was. Het hoogtepunt van de tegencultuur binnen het hippietijdperk. Op het Woodstockfestival stond vrede centraal en vielen ondanks de opkomst van twee keer zoveel mensen als verwacht (400.000 in plaats van 200.000), een uitgeroepen noodtoestand, maar drie doden. Eén gerelateerd aan suikerziekte, een ander een gesprongen blinde darm en een derde werd overreden door een traktor. Die sfeer heerst ook een beetje in Woodstock69 in Bloemendaal. Het huiskamer gevoel, het altijd zo diverse publiek en het ongeremde gevoel. Al acht ik de kans dat je hier wordt overreden door een traktor niet heel erg groot.
1e Strandfeest
Toeval wilde dat eindbaas Seth Troxler op Hemelvaartsdag een extended set neer zou zetten op Woodstock en het zou redelijk mooi weer worden. Genoeg reden om het eerste strandfeest van het jaar in de agenda te zetten. Gelukkig waren we allemaal vrij die dag omdat binnen het christendom wordt herdacht dat Jezus Christus is opgevaren naar God, op de 40e dag na zijn opstanding uit de dood (dit heb ik moeten opzoeken).

En mooi werd het. De zon ging inderdaad redelijk schijnen. Al bleek redelijk een redelijk understatement. De zon scheen hard. Paspoort bij de hand, de trein in en we hadden Amsterdam weer verlaten. Meteen bij binnenkomst gaan de schoenen uit. Seth is nog niet begonnen (Melon wel, ook prima) maar Woodstock is al vol. Vol verwachting. Zand tussen de tenen, het eerste – veel te dure – biertje wordt gekocht en we kunnen. Klaar voor de start?

Het publiek is as always gevarieerd. Met mijn 23 lentes jong, mag ik mij tot één van de jongste aanwezigen noemen. Opvallend is de afwezigheid van baarden en knotjes. Voor mijn gevoel zijn de mensen van de baarden en knotjes er wel, maar hebben ze hun baarden en knotjes achtergelaten toen ze bij Amsterdam de grens over gingen. Ronde zonnebrillen overal. Zon overal. Zand overal (ook de volgende dag nog) en aan het einde van de dag een zonsondergang om je vingers af te likken.

Seth draaide niet zijn beste seth ooit (ha-ha), wel een meer dan heerlijke mix van house classics tot acid tegen het einde, maar het maakte niet uit. Het was fijn, het was goed. Het was mijn eerste strandfeestje van 2015.

 

Foto credits: Loisch

Reacties

reacties