Butlins
Niet lang na de aankondiging van de Bloc. weekender had ik mijn zinnen gezet op een weekend vol avontuur in het resort van Butlins (de Centre Parcs van de UK). De line-up liet veel bekenden van mij watertanden en het plan was dan ook om een chalet van 6 personen te vullen met Dutchies. Uiteindelijk ben ik er in mijn eentje naar toe gegaan. Wat overigens absoluut een aanrader is voor een ieder die graag zijn eigen plan trekt en nieuwe mensen wil ontmoeten! Op het festivalterrein trof ik een enkele Nederlander en verder een handjevol festivalgangers die ik de afgelopen jaren op o.a. Dimensions en in de Berghain heb leren kennen.

Oganisatie
Een klein stukje geschiedenis over de Bloc. organisatie leert ons dat het festival 3 jaar geleden vroegtijdig ontruimd moest worden vanwege een overcapaciteit. Hier lees je precies wat er zich in de Engelse hoofdstad heeft afgespeeld op de eerste avond van dat festival weekend in de zomer van 2012. In dit interview met Rubin, de enige Bloc. Resident worden de line-up, het label en de locatie van deze editie uitgelicht.

Line-up, keuzestress en vibe
De rij met acts liet menig house, techno, drum and bass en acid lover zijn/haar vingers aflikken. Maar de time-tables waren zo ingedeeld dat het haast onmogelijk was om alle namen te kunnen zien die je zou willen zien. De keuze was zo groot dat ik gedeelten van de nacht elk half uur aan het lopen was. Dat lijkt een luxe-probleem maar als je nieuwe namen wilt horen en dat wilt combineren met het bezoeken van je favoriete artiesten mondt dat uit tot een chaos van dubio‘s. Die vibe was veelal; openminded, vriendelijk en uitbundig. Het publiek was een mooie mix tussen jong, oud, hip en recht-toe-rechtaan ravers, Britten, Ieren, Fransen en Maltesers. De gemiddelde leeftijd lag aanzienlijk hoger dan menig Hollands festival. Wat de sfeer zeer ten goede kwam.
Bloc: Weekend
Verblijf
Vanaf 2 tot en met 8 personen kon je een verblijf in een chalet boeken. Waarbij de ‘chalets’ in verschillende categorieën waren verdeeld; standaard chalets waarbij kamers een badkamer en tv bevatten, een silver chalet (waar ik de gelukkig eigenaresse van was) met een keuken, lounge, tv en keukenapparatuur. En dan nog de ‘golden chalets’ die al het bovengenoemde hadden, alleen net iets dichter bij het festival terrein lagen. Echter liet de naam chalet mij een luxer verblijf doen verwachten dan de appartementencomplexen waarvan de buitenkant als de Stavangerweg oogde. Het interieur daarentegen was top!

Voordat je vroege(18:00) festivalavond begon, werden de chalets gebruikt voor andere doeleinden dan slapen. Lees: kleine pre-party’s waar alle soorten drank werden genuttigd en de meest bizarre types langs je huisje kwamen paraderen. Een kleine greep; malloten in dierenpakken, mensen met zonnebrillen in de stromende regen (waar ik mezelf ook op heb betrapt..) En niet te missen op elk festival: ‘De providers’; iemand die langs de appartementen liep om te vragen of je ‘iets’ nodig had. Wat dat inhoudt kan je zelf wel invullen.

Op een festival, denkt het gros van de bezoekers; ‘lang leve de lol’. Waardoor er altijd wel iemand in is voor een grap, zo ook de bovenbuurman van mijn Maltese vrienden. Hij gaf aan dat hij nu eindelijk zag wie die geluidsoverlast veroorzaakte. Na onze geschrokken reactie begon hij te lachen, want de beste knaap zat uiteraard met ons te sollen.

Om je festival waardig te openen kan je geen betere persoon dan Donato Dozzy uitkiezen. Nadat hij het stokje op het begin van de avond(20:00) had overgenomen van DJ Qu met house, ontpopte de Italiaan zijn bekende hypnotiserende, diepe en sferische dub-techno sound. Wat de ultieme combi was met de stroboscopen bij de intieme Fact stage. Deze stage kon zo’n 800 man herbergen en was tevens mijn favoriete spot. Net vol genoeg, en met een ouder publiek die beduidend fans van het eerste uur waren en veel tracks leken te herkennen. De toon was gezet!

Om 1 of andere miraculeuze wijze was Jackmaster niet in staat de grootste stage, de ‘Centre’ area af te sluiten, waardoor het 1 en ander in de time-table geschoven moest worden. Wat opleverde dat koning Hood de Centre met verve afsloot op de eerste festivalnacht. Dat hij sowieso niet daar was neergezet vond ik frappant, al had de grote maar net iets knussere Red stage hem ook goed tot zijn recht laten komen.

De b2b2b2b sessie tussen Joy O, Blawan, Call Super, Objekt, Pangaea creëerde een spannende mix tussen jungle, house, techno, off beat en andere genres. Waar het publiek tot het einde getriggerd werd. De odeur du pieds bestond daardoor voor eventjes niet meer. Deze geur was helaas het gevolg van de zalen met vloerbedekking…

Iets waar ik naar uitkeek op de 2e avond was de interessante samenwerking tussen Inland & Function. Die op het Britse festival tot hun 2e live set heeft geleid, waarbij Alex Coulton’s Freefall (met Inland/Function remix) op het kersverse Bloc. Label vanzelfsprekend de revue passeerde.

Ik dacht er verstandig aan te hebben gedaan Karenn een keer over te slaan maar als ik dit terug zie heb ik toch enigszins spijt dat ik hun energieke set gemist heb. Maar mijn voorkeur ging uit naar de roodharige Duitser; Rødhåd. Die mij door zijn sublieme platenkeuze het gemis van het Britse duo als sneeuw voor de zon liet verdwijnen.

Goosbump moment: Klock & Dettmann die LFO vs Fuse – Loop als 1 van hun laatste platen oplegden en daarmee het weekend in stijl afsloten. Een ontploffende zaal gevuld met confetti en euforische mensen onderstreept mijn weekend in Minehead. Up to next year!

P.s. De glides in het waterpark waren een heerlijke afwisseling tussen de normale festival activiteiten!

 

Foto credits: Bloc: Weekend

Reacties

reacties