Tijd om het stigma rondom uitgaan eens goed te doorbreken. Ouders, grootouders, vrienden, huisgenoten en collega’s hebben vaak zo hun mening over jouw uitgaansleven en steken deze niet onder stoelen of banken. Uitgaan lijkt in hun ogen het hedonistische kwaad. Dat hedonistische kwaad lijkt gedoogd te zijn voor hen die nog niet volwassen zijn, zoekende zijn in het leven, maar bovenal onacceptabel als twintiger of dertiger. De reden van deze afgunst is de totale misinterpretatie, of misschien gewoon een close-minded visie tegenover het algehele fenomeen uitgaan. Uitgaan lijkt de associatie te wekken van de coma zuipende jongeren op Texel, de feestende Engelsen in Griekenland, of de dronken zingende jongeren in de trein of nachtbus. Dat is het topje van de ijsberg. De redelijk rotte top. Uitgaan is zo-veel meer dan dat. Sterker nog, ik kan me oprecht geen leven voorstellen zonder…

Commentaar van opa’s en oma’s accepteren we maar
De “wanneer word je nu eens echt een keer volwassen?” komt een beetje mijn strot uit. Als ik voor elke keer dat mijn oma mij dit verweet een shotje had moeten nemen, was ik waarschijnlijk al een tijdje geleden bezweken aan een alcoholvergiftiging. Uitgaan – op de manier zoals wij dat doen – schijnt niet meer in onze cultuur te passen na een bepaalde leeftijd. Dat doe je blijkbaar tot het einde van je tienerjaren. Dan is het voorbij. Dat zou dus betekenen dat ik door mijn uitgaansleven mijn volwassenheid tegen houdt. Volgens de wet ben ik trouwens gewoon volwassen. Laten we dat allereerst uit de wereld helpen. Daarnaast zou ik mezelf ook redelijk zelfstandig willen noemen. Ik woon al een aantal jaren op mezelf in Amsterdam en zorg dat ik de verplichtingen die ik na moet komen, na kom. Oma, ik ben het niet met u eens. Nu kan ik het mijn oma vergeven. Die vrouw is het contact met de samenleving stukje bij beetje verloren en dus kan ik het haar uiteraard niet kwalijk nemen. Keer op keer beloof ik verbetering en dat ik de volgende keer dat ik eens langs kom, mijn vaste relatie – die ik niet heb – kom voorstellen. Het lijkt haar rust te geven en daar doe ik het voor.
Tom Doms Thuishave
Even een ‘drankje doen’
Naast het commentaar van hen die de samenleving van nu niet helemaal meer snappen, heb je ook het commentaar van de ‘drankjes doen’ mensen. In de club staan ze niet meer, maar ze zijn tegenwoordig in het café te vinden. Ze zijn de club ontgroeid en laten ook graag weten dat jij en ik die ‘extreme levensstijl’ misschien ook eens vaarwel moet zeggen. Ben ik het uiteraard niet mee eens. De muzieksmaak in cafés komt vaak niet helemaal overeen met mijn persoonlijke muzieksmaak. Met een beetje pech krijg je zelfs Hardwell of Afrojack om je oren. Dan heb je overigens wel een heel slecht café uitgekozen, maar dat terzijde. Daar komt nog eens bij dat ik een kroeg-doofheid heb ontwikkeld de afgelopen jaren. Na drie keer de ‘wat-vraag’ te hebben gesteld, wordt het toch een beetje ongemakkelijk en knik ik maar enthousiast mee. Een normaal gesprek voeren onder het genot van een Hardwell zit er dus ook niet in. Mochten we dan toch voor deze optie – in de volksmond ‘een drankje doen’ – gaan, zit ik net zo lief bij iemand thuis of in een park. Ik ben je beste Youtube DJ en we besparen geld vanavond.

Waarom dan toch de club?
Verder hebben we dan nog de mensen die het helemaal niet snappen. Ze kunnen er niet bij dat je regelmatig te vinden bent in een club, waarom Trouw zo belangrijk voor mij was en geen haar op hun hoofd zou datzelfde doen. Die tijd dat zij iedereen aflebberden om het aflebberen was hun clubperiode. Die heb ik – gelukkig – al een aantal jaar achter me gelaten. Mijn hoofddoel van het uitgaan heeft namelijk niets te maken met waar ik vanavond in bed eindig. Uitgaan is voor mij als een soort concert en meer een ervaring an sich. Ik ga ergens heen voor de line-up die hopelijk aangevuld wordt met een goede vibe. De belangrijkste passie die bij het bezoeken van een club komt kijken is mijn liefde voor elektronische muziek. Die elektronische muziek komt het best tot zijn recht in een omgeving als deze. Dansende mensen – andere liefhebbers van elektronische muziek – komen in een club bij elkaar om deze liefde samen te bedrijven. Zonder dat er (over het algemeen) borsten, billen of piemels bij komen kijken. Vergelijkbaar is een bijeenkomst van de leden van een scoutingclub die samen op pad gaan om de natuur te ontdekken, vuurtjes te maken, knopen te leggen (of what the hell ze daar ook doen?). Anderen verliezen zichzelf in het sporten en komen tot rust en krijgen vernieuwde energie na een goede work-out. Niemand lijkt daar commentaar op te hebben. Ik mag mezelf graag verliezen in de nacht. Onder het genot van kwalitatief goede muziek. Natuurlijk kan je vraagtekens zetten bij de genotsmiddelen die bij het uitgaan komen kijken, maar ook dat heeft iedereen uiteindelijk zelf in de hand.

Nachtelijke netwerkevenementen
Naast dat uitgaan heel erg leuk is, het beste in mij naar boven haalt, mij inspireert en motiveert, gaat uitgaan natuurlijk niet alleen om jezelf. De nacht beleef je met anderen. Uitgaan heeft mij een waslijst aan nieuwe mooie mensen opgeleverd. Van binnen en van buiten. Mensen die ik na de nacht nooit meer zal spreken, maar ook mensen waarmee ik een innige vriendschap heb opgebouwd. Een vriendschap die tot stand is gekomen in de nacht, maar doorbloeit in mijn dagelijkse leven. Naast vriendschappen ontstaan ook potentiële werkrelaties in de nacht. Samen een idee bedenken – mogelijk te maken met het uitgaan – en dit uitwerken en aan iets bouwen. Wanneer ik iemand ontmoet die van dezelfde muziek of hetzelfde soort uitgaansleven houdt, hebben wij direct al een band. Mijn netwerk dat tot stand is gekomen in de nacht is voor mij persoonlijk een onwijs waardevol netwerk. Heel stiekem leer je toch een waslijst aan nieuwe mensen kennen. Mensen die potentieel iets toe kunnen voegen aan jouw bestaan. Het heeft mij vriendschappen geboden waar ik niet meer zonder kan, maar uitgaan is natuurlijk ook de reden dat ik nu dit artikel voor Uitgeweest.nl schrijf en dat jij dit nu leest.

Geef mij een echt goede nacht, en ik ben een week niet chagrijnig, het geeft mij positieve energie, ik kom weer tot mijzelf en heb inspiratie voor tien. Verder hebben de meesten van ons immers gewoon een voltijd studie of een fulltime baan en het leven prima op orde. Ik ben ook wel eens een beetje brak, maar dat is die vriend die op de maandagavond – lekker gek – in de kroeg zat, ook.

Waarschijnlijk ga ik met dit stuk niemand van de tegenpartij overtuigen. Hopelijk heb ik wel bijgedragen aan een breder perspectief. Waar anderen ervoor gekozen hebben het leven ‘volwassen’ in te richten en uitgaan daar niet meer bij past, zie het persoonlijk toch echt anders. Door het uitgaan blijf ik dichter bij innovativiteit, creativiteit, ontmoet ik mooie mensen, heb ik mezelf verder ontwikkeld dan dat ik voor mogelijk had gehouden en daarnaast ontdek ik telkens weer nieuwe muziek. Muziek die ik doordeweeks opzet wanneer ik op werk rapporten maak of met projecten bezig ben. Ik heb namelijk gewoon een fulltime baan, inkomen en verplichtingen die ik na moet komen en kom. Ik ben ook gewoon volwassen en ga uit. Het schijnt dus gewoon te kunnen. Dus de volgende keer dat je ouders, grootouders, vrienden, huisgenoten en collega’s weer beginnen te zeiken, laat ze dit artikel even lezen wil je.

Basta.

 

Foto credits: Tom Doms

Reacties

reacties