Twee klappen en de grond. Dat waren de herinneringen aan mijn laatste editie van Gehavend. De relatie met wodka maakte mij van god los, de nooddeur als uiteindelijke resultaat. Ongetwijfeld verdiend. Ondanks het goede feest was het niet mijn beste avond ooit. Weinig motivatie voelde ik dan ook om mijn leven in Vlaardingen opnieuw te riskeren. Vriendschap is echter sterk, in ieder geval sterker dan een paar klappen. Dus waagde ik me naar “Gehavend: Vinnie Mikra Burfdee Bash”. Met een harnas, dat dan weer wel.

Een house/technofeest organiseren in Vlaardingen is een moedige keuze. Vanaf zijn ontstaan kampt de stad namelijk al met een extra chromosoom. Het is een verzamelplaats voor kansloosheid. De minst slechte optie voor een aanslag. Als locatie voor een Vlaardings feest lijkt de Kroepoekfabriek met zijn knusse locatie en goede ligging nog de beste plek. De organisatie achter de Kroepoekfabriek is echter dramatisch. Fouten stapelen elkaar op. Al bij aankomst kijkt een bewaker gretig in mijn boxershort. GehavendAl the way. Kleinzerig als hij is maakt hij problemen van mijn alcohol adem. Een scheurtje in mijn ID doet hem woedend ontploffen. Hij en de Gestapo zouden een gouden combinatie zijn geweest. De Kroepoekfabriek straalt iets amateuristisch uit. Alsof men normaal gesproken kinderfeestjes organiseerd. Kindergeld als muntjes zijn daarnaast té lachwekkend, het toppunt is een dichte wc. Alles ter preventie van drugsgebruik.

De Kroepoekfabriek als locatie geeft mij een doodswens. Gelukkig bevat Gehavend een line-up die niet zou misstaan op menig Rotterdams feestje. Artiesten zoals Stun&Rijben, Pop on Acid en de jarige Vinnie Mikra zijn graag geziene dj’s in het Rotterdamse uitgaansleven. In combinatie met William Kouam Djoko geeft dat genoeg munitie voor een goed feestje. Muzikaal gezien valt zelden iets aan te merken op de feesten van Gehavend. Vanavond is geen uitzondering. Door mijn late binnenkomst is Pop on Acid de eerste die ik hoor draaien. Beschonken benen kunnen het dansen op zijn muziek niet laten. Voorzichtig. Voor veel mensen is dit de eerste kennismaking met deze “scene”. Misschien is het publiek daarom rustig. Mensen moeten wennen, zichzelf een houding geven. De enkele konijnendanser onthaal ik met liefde, bijna.

Vinnie Mikra lost Pop on Acid af. Als jarige op zijn eigen feest is hij stiekem dé persoon vanavond. Openend met zijn nieuwe “What I need!” brengt hij een nieuwe energie met zich mee. Een enthousiasme wat aanstekelijk werkt. Zelfs Uggs meisjes bewegen de benen. Gratis verjaardagscake en slingers maken het compleet. Zowaar danst de meerderheid van de mensen. Zijn uur vliegt dan ook snel om. Een overbodige MC kondigt Vinnie Mikra’s afscheid aan. Het is een brute verkrachting van mijn gehoor. Gelukkig doet William Kouam Djoko dit snel vergeten. Ondanks zijn naam stroomt het echter langzaam leeg. Mijn gezelschap loopt zwalkend, ikzelf bijna recht. Vanavond was ik de verantwoordelijke. Ik ben tegelijkertijd trots en boos op mezelf. Hier valt niets meer te halen. Het is tijd.

De Kroepoekfabriek als locatie is te amateuristisch voor een feest zoals vanavond. Men moet zich meer ontwikkelen om niet voor lul te blijven staan. Het concept Gehavend heeft betere vooruitzichten, maar dan in een andere stad. In een echte stad zou Gehavend niet misstaan. In een echte stad zou Gehavend wel waardering en grote bezoekersaantallen krijgen. De muziek, de aankleding en de artiesten kloppen. Misschien is het tijd voor Gehavend om uit te vliegen. Hoe moeilijk dat uiteindelijk ook zal zijn. Toch moet het. Vlaardingen is namelijk dood, al tijden. Gestorven aan zijn eigen ellende…

 

Foto credits: R712 fotografie

Reacties

reacties