Als blogger van deze website word ik regelmatig uitgenodigd door een organisatie om naar hun feest te komen. Ontzettend leuk vind ik dat. Maar een enkele keer is het stukje wat daarna volgde niet bevallen bij de organisatie. Alleen het feit dat ik word uitgenodigd betekent niet automatisch dat ik het feest als positief beoordeel. Meerdere factoren spelen een rol voordat ik het naar me zin heb. De muziek moet me aanspreken, de sfeer, de mensen, de mate van alcohol, (of het ontbreken ervan) de locatie en ga nog maar even door. Het kan dus voorkomen, even als voorbeeld, dat ik twee keer naar hetzelfde feest ben geweest, maar dat ik het de ene keer niet leuk vond en de andere keer weer wel. Want ik ben net als de rest van het publiek ook gewoon een bezoeker, die denk ik soms ook een kutavond heeft met stappen. Net als je een kutdag kan hebben. Ik beschrijf hoe de avond als geheel was en niet specifiek alleen het feest.

Innercity Sound had Uitgeweest dus uitgenodigd om langs te komen. De organisatie kende ik niet. Facebook vertelde me dat dit hun eerste feest is en Facebook liegt nooit, dus dan zal het wel. Ik besloot om met de hoofdredacteur, een collega schrijver en onze fotografe te gaan kijken. We hadden eerst afgesproken bij Witte de With. Bij het Zwarte Schaap bespraken we privé dingen, maar ook bespraken we van alles over Uitgeweest zelf. Wat we willen bereiken bijvoorbeeld. Zie het als een vergadering, maar wat losser. Vergaderen als excuus voor indrinken. De biertjes vloeide rijkelijk.

Aangeschoten naar BAR. Daar vond het feestje plaats. Bij binnenkomst was het nog niet zo druk. Ik zag een aantal bekenden en raakte aan de praat. Ze twijfelden wat ze van het feest vonden. ‘Veel jonge mensen’. Ik ging dus zelf een rondje lopen. Ik vond dat wel meevallen. Ik raakte aan de praat met de organisatie. Dit waren wel jonge gasten vol enthousiasme. BAR gaf ze een kans voor een feestje en die hebben ze goed benut. Ze gebruikten de volledige zaal, maar zonder enig decor als aankleding. InnercityIk ging naar de bar voor wat sterks. Liep wat rondjes en danste wat op de muziek. Deze was vrolijk. Regelmatig een fout. De DJ was meer bezig met op zijn telefoon kijken dan plaatjes draaien. Wat ben je dan kut bezig zeg. Om te schamen. De volgende DJ begon. Ik bleef eventjes luisteren en ging toen naar buiten. Buiten kwam ik een hoop vrienden tegen. Ze waren onderweg naar Perron. Ik liet me overhalen en ging mee. Alcohol was de aanleiding denk ik.

In Perron was Combimagnetron. Een feestje van meerdere organisaties die samen dit concept neerzetten. Gratis als je getagged bent op Facebook. Van eerdere edities kan ik me herinneren dat Perron altijd stampvol was. Deze keer hing het doek naar beneden om de zaal kleiner te maken. Ik was net een poosje binnen en kreeg gedonder met een meisje. Die lange gesprekken die eerder zo leuk waren, dat was niet meer. Dit keer was ze boos en vertelde ze onwaarheden die ze van vriendinnen had gehoord. Als ze me een beetje kent, weet ze ook beter.

Ik dronk meer en vergat het gedonder. Ik liet me gaan op de muziek. Hitjes die goed in het oor lagen en vloeiend in elkaar overliepen. Bij de vrouwen viel het in de smaak. Bij het kritisch oor van mijn vrienden niet. Mij interesseerde het niet zoveel meer. Ik had plezier met een Mexicaanse vriendin. Het was haar laatste avond hier in Rotterdam. Dronk wat meer. Danste met mijn broertje en zusje. Die, naar mijn idee, opeens op kwamen dagen. Dronken apen liefde als ik ga stappen met de familie. En zoals meestal het geval is bij mij is het dan opeens afgelopen. Rondhangen buiten bij Perron om vervolgens naar huis te gaan. Het plan om een rustig drankje bij Innercity Sound te doen was mislukt. Daarentegen heb ik een ontzettend leuke avond gehad. Leuk eerste feestje in BAR. Ik ben benieuwd wat de volgende word. Matig gedraaid. Perron was gek doen met vrienden, zoals Perron meestal is. Dit weekend was een goede afsluiter van een fijne vakantie.

 

Foto credits: So-Fly

Reacties

reacties