Het is 2015. Het jaar waarin we de goede voornemens – net als vorig jaar – weer overboord zullen gooien, nieuwe avonturen zullen beleven, nieuwe hoogtepunten zullen bereiken en nieuwe dingen zullen leren en verleren. Nieuw jaar, nieuwe kansen. Ook nieuwe kansen om oud en nieuw dit jaar wél onvergetelijk te maken.

Er ligt zo een enorme druk op oudjaarsavond. Al begin november, wat zeg ik, oktober of september schieten de Facebook-events ineens uit de grond. En vanaf dit moment vraagt iedereen elkaar wat we allemaal gaan doen met oud en nieuw. Dure feestjes, duur en onmogelijk vervoer, vuurwerk dat je eigenlijk niet had moeten kopen en (te veel) alcohol. En altijd maak ik plannen. En keer op keer, wordt bewezen dat plannen met oud en nieuw bij mij geen zin heeft. Dit jaar, blijf ik dan echt thuis op gewoon een huisfeestje. Stiekem weet ik dat ik geen zin heb om nog het huis uit te gaan, naar de volgende bestemming, of ik gelijk weer weg wil naar de volgende bestemming, maar niemand mee krijg.
NYE
Dit jaar stond eerst de ‘grootste vuurwerkshow van Amsterdam’ op de planning. Toevallig werd het vergooide geld op minder dan tien stappen lopen van mijn huis de lucht in geblazen. Daar gaan we dan. Met een fles dure champagne. Want dat mag met nieuw jaar. Twee voor twaalf: “Kijken jullie uit met die kurk. Ik heb liever niet dat jullie achter ons staan. Kan je ergens anders gaan staan? Liefst een stuk naar rechts.” Verbouwereerd doen we drie stappen opzij. Hadden we toch nog bijna ruzie met een bejaard stel, in de laatste minuten van het oude jaar. We tellen af, kussen, proosten, bellen en whatsappen onze ouders en dierbaren. Drinken de fles gelijk maar leeg en doen tien stappen terug naar huis. Dat was fles nummer zes.

Vriend op huisfeestje 1 wordt opgebeld. Niets aan. Hij is ook ziek en gaat zo naar huis. Daar gaat de planning al. Waar was huisfeestje 2 ook alweer? Amsterdam Zuid. We zoeken op hoelang het fietsen is en besluiten dat we 33 minuten niet halen in deze toestand. Wat nu?

Ineens was daar Era. Het meest commerciële techno-feestje van Amsterdam in de oude scheepsvaartloods op de NDSM-werf. Blijkbaar ook het enige techno-feestje (naast het stijf uitverkochte Trouw natuurlijk). Al weken – zelfs vanaf november, wat zeg ik, oktober of september, wordt Amsterdam gestalkt op Facebook door Era. Era, wat op het eerste gezicht een leuk feest leek met namen als Blawan, Luke Slater, James Ruskin, Marcel Fenger (HALLO!) op de timetable wordt al na enkele weken een pain in mijn virtuele ass. Dagelijks doet Era een Facebook-winactie. En dagelijks wordt deze door tientallen tot honderden gedeeld. Ik heb dagen gehad dat mijn Facebook timeline enkel bestond uit Era. Van vandaag, maar ook van gisteren en eergisteren. Al na enkele weken kots ik Era uit. De line-up mag er wezen, maar deze manier van promoten, nope. Maar hey, jullie hebben mij wel bereikt. Zo’n duizend keer opnieuw.

Anyway, als ik vannacht nog techno wil, lijkt Era de enige optie. Er wordt een kaartje voor twintig euro online gescoord (toch de helft van de prijs), én gaan. Na drie kwartier en drie pontjes te hebben gewacht, pendelbus te hebben gemist komen we pas om vier uur aan bij Era. Luke Slater draait. Luke Slater draait heel erg dik. Het leuke van het enige echte technofeestje in town is dat hier standaard alleen maar bekenden rondlopen. Era mondt uiteindelijk uit in een soort sociale ronde tafel, maar dan zonder tafel. Telkens nieuwe mensen tegen komen. Elk rondje is immers anders. Wel gezellig.

Dan zet Blawan zijn set in, en hij gaat nog harder dan Slater. De lichten staan op scherp, visuals sluiten aan. Deze productie zit best wel goed in elkaar. Blawan sluit af en we moeten naar huis. Ik besluit de after te laten voor wat het is en te kiezen voor mijn bed. Misschien dat ik er morgenochtend fris en fruitig uit rol en vervolgens door rol naar de overdag editie van Era, Thuishaven of Breakfast Club. Maar misschien ook niet.

Reacties

reacties