Dit artikel had een pagina in mijn dagboek kunnen zijn. Als ik er één had. Op zo’n dag waar je iets dieper na gaat denken over waar je eigenlijk mee bezig bent. Jezelf hardop vragen gaat stellen. En er vervolgens achter komt dat reviews over feesten eigenlijk bullshit zijn. Maar toch heel mooi. Een artikel vol vragen. Vragen waar jij en ik misschien een ander antwoord op zouden geven.

Zo zouden er een aantal redenen kunnen zijn waarom ik een feest gemist zou hebben. Namelijk – of omdat ik te lui was om mijn bed uit te komen. – of er was een ander feest precies op dezelfde datum waar ik graag heen wilde. – of niemand van mijn vrienden wilde naar het feest. – of ik ben dronken in de kroeg of bij iemand thuis achter gebleven. – of ik was ziek, zwak en misselijk. – of het was het einde van de maand en het saldo was niet toereikend.

Feesten missen is altijd kut
Kern van het verhaal is eigenlijk dat het nooit leuk is om een feestje te missen. Als je dan niet bent gegaan, om welke reden dan ook, wil ik wel weten hoe het was. Ook vind ik het leuk om te horen hoe mensen een feest ervaren hebben waar ik ook was. Maar wat wil ik eigenlijk allemaal weten van het feestje waar iemand heen is geweest, iemand die ik hoog heb zitten, die verstand heeft van muziek, vaak uit gaat? Kevin ReviewsIk wil weten hoe een DJ stond te draaien, wie van mijn vrienden er waren, wat voor publiek er was, hoe de vibe was, eigenlijk heel veel.

Maar hoe weet ik zeker dat diegene mij een waardevolle samenvatting van de avond kan geven? Niet. Uitgaan is zo mooi omdat iedereen het anders ervaart. Een andere reden heeft om naar een feest te gaan. Zodat iedereen zijn eigen ding kan doen. Iedereen op zijn eigen manier de stress van de week van zich af kan gooien, of laten glijden, of even vergeet. Als ik de hele nacht in het rookhok sta, met mijn leukste vrienden die ook aanwezig zijn, mijn hart lucht, heb ik een prima nacht. Maar was dat mijn intentie van de nacht? Als ik helemaal uit mijn plaat ga, helemaal vooraan bij de DJ-booth, heb ik dat ook. Als ik achter de DJ sta, te kijken wat hij doet, wat er allemaal gebeurt, heb ik dat ook. Als ik omver gelopen word terwijl ik op de dansvloer sta, heb ik geen fijne nacht. Als iedereen omver gelopen wordt in het midden van de zaal en ik daar niet sta, heb ik wel weer een fijne nacht. Maar dan zal mijn ervaring totaal differentiëren van iemand die daar wil in het midden stond. Of in het rookhok. Of achter de DJ.

Nachten vol emoties
Een review is zó afhankelijk van een persoon. Juist bij het uitgaan. Een kwalitatief goede review zou eigenlijk een feitelijke opsomming moeten zijn. Maar daar heb ik geen zin in. Bij uitgaan hoort emotie. De emotie maakt een nacht zoals hij was. Ik kan me een nacht tijdens ADE herinneren. Next Mondays Hangover in De Marktkantine. Robag Wruhme sloot af in de grote zaal. Een kwartier eerder dan normaal stopte het feest. Waarom? Robag stond met tranen in zijn ogen achter de draaitafels. Tears of joy. Een magische afsluiter van een bijzondere nacht vol emotie. Een nacht die ik waarschijnlijk heel anders zou beschrijven dan dat jij dat zou doen. Waarom? Ik was niet de hele nacht waar jij was. Ik ging misschien met een ander doel naar het feest. Maar toch wil ik jouw verhaal weten. Hoe jij en je emoties de avond en nacht, misschien ochtend hebben ervaren. Die emoties zijn in mijn ogen veel meer waard dan die feitelijke opsomming. Maar wat is een review zonder alle feiten? Eigenlijk zijn reviews van feesten dus bullshit. Van zoveel factoren afhankelijk dat je nooit een écht goede kan schrijven. Maar reviews zijn wel mooi. Emoties zijn mooi.

Toch wil ik het weten. Hoe jouw feestje was. Ik was er immers misschien niet bij. “Ik heb je helemaal niet gezien, afgelopen zaterdagnacht in Trouw.” “Nee man, ik was naar Studio 80, een vriend van me moest draaien op Feestje X.” “Oh nice, hoe was het?”

Gaan we weer…

Wat een vaag verhaal zeg.

Reacties

reacties