Profiel

Omdat ik vroeger al een potige jongen was met een achtergrond in de vechtsport werd ik regelmatig gevraagd om op feestjes een oogje in het zeil te houden. In mijn jeugd deed ik aan thaiboksen en vrijwel iedereen die bij mij in de sportschool kwam werkte in de beveiliging. Deze jongens waren altijd keihard aan het trainen zodat ze in vorm aan de deur konden staan. Ik trainde zelf gewoon puur om te trainen, maar daar kwam verandering in toen ik op 14-jarige leeftijd een keer met ze mee mocht om een kijkje te nemen. Uiteindelijk hadden ze mij op een kruk gezet aan de nooduitgang en moest ik er voor zorgen dat niemand via die deur naar binnen of naar buiten ging. Ook al stelde het van buitenaf niet zo veel voor, ik nam die taak heel serieus. Ik vond het daarnaast ook heel indrukwekkend hoe die jongens heel rustig konden handelen zodra er paniek uitbrak in de zaal. Dat was voor mij het moment waar de liefde voor het vak is ontstaan.
Nelson Lopes
Toen ik op mijn 18e officieel begon als beveiliger was het werk naar mijn gevoel een heel stuk ruwer dan het nu is. Het was nodig dat de mensen aan de deur hard moesten ingrijpen en ook zeker een potje konden knokken. Het was een tijd dat er nog regelmatig mensen uitgingen met wapens en dergelijke. Dat is nu een heel stuk minder, maar de mentaliteit van veel beveiligers is nog steeds hetzelfde gebleven. Er zijn genoeg beveiligingsbedrijven die nog steeds veel mensen in dienst hebben die simpelweg op zoek zijn naar een knokpartij. Ik heb regelmatig met andere beveiligers aan de deur gestaan die op zo’n avond echt stonden te trillen en zeiden: “Shit man, wanneer gebeurt er nou wat?!” Zij stonden er echt op te wachten om hun nieuwe vechttechnieken, die ze in de sportschool hadden geleerd, op andere mensen uit te proberen. Ik heb het dan over mensen die in de meeste gevallen onder invloed zijn van alcohol of drugs en al helemaal niet in staat zijn om zichzelf te verdedigen. Naast het feit dat die aanpak hartstikke oneerlijk is, heb ik mezelf daar nooit in kunnen vinden.

Met dat in gedachte heb ik mijn eigen beveiligingsbedrijf opgezet genaamd Beveiligingsloket. Hoe cliché het ook klinkt ik wil het anders doen dan soortgelijke bedrijven en ik wil af van het typische ‘uitsmijters imago’. Dat imago is er niet voor niets en ik voer dus een heel ander beleid. Ik wil niet dat mensen mij zien als uitsmijter, maar als gastheer. Dat begint al bij hoe wij onszelf kleden. Wij hebben geen wijde sweaters en legerbroeken aan waarin we ons makkelijker kunnen bewegen. Wij staan netjes in pak, met een wit overhemd en een mooie, blauwe stropdas. Daarbij willen we onszelf ook niet opstellen als grote, brede figuren die heel de avond boos kijken, maar als gastheren die de mensen bij aankomst op een vriendelijke manier ontvangen. Ik sta namelijk niet aan de deur om met mensen te vechten, maar juist om ze een fijne avond te garanderen. Nelson LopesAls ik bijvoorbeeld kijk naar de afgelopen paar jaar, heb ik niet één keer met iemand hoeven vechten. Hoe komt het dan dat de jongens die voor mij werken, ook niet hoeven te vechten? Dat komt dat omdat wij er niet van uit willen gaan dat we hard moeten ingrijpen. Sterker nog, wij willen helemaal niet vechten en streven juist naar een geweldloze oplossing. Heel vaak kan je mensen al rustig krijgen als je begint door rustig op ze in te praten. Als je daar in blijft volhouden, dan neemt de agressie vanzelf wel af. Ga je voor de harde aanpak, dan bestrijdt je vuur met vuur en wordt de kans alleen maar groter dat het uit de hand gaat lopen. Natuurlijk krijg je dan een vechtpartij. Tenslotte gaan mensen zich echt niet veiliger voelen als wij continu staan te vechten. Het probleem van de vriendelijke aanpak is wel dat je jezelf een dubbele rol geeft. Je kan een vriendelijke band met iedereen willen creëren maar je moet wel kunnen optreden als het écht niet anders is. Helemaal als je met diegene al een band hebt. Als je jezelf professioneel wilt opstellen, vind ik dat je ook bereid moet zijn om een vriend of een bekende eruit te zetten zodra het dreigt fout te gaan. Natuurlijk geven we eerst een waarschuwing maar als dat nog niet helpt, dan grijpen we in. Even goede vrienden, maar je gaat er nu gewoon uit.

Wat wij ook anders doen dan andere beveiligingsbedrijven is betrokkenheid met het uitgaanspubliek creëren. Ik wil niet dat wij gezien worden als een geheimzinnige organisatie waarvan niemand weet waar ze nou daadwerkelijk mee bezig zijn. Ik wil juist dat mensen kunnen zien waar wij mee bezig zijn. Daarom post ik heel veel op Facebook en Instagram zodat mensen kunnen zien waar wij bijvoorbeeld vanavond komen te staan. Daarnaast posten wij van elke avond wat foto’s waarin wij poseren met het uitgaanspubliek. Dat wekt enorm veel reacties op. Ik maak het vaak zat mee dat iemand op mij afstapt en zegt: “Hee tof man dat je bij dat feestje stond in Amsterdam!” Daarmee heb je gelijk een conversatie en creëer je niet alleen betrokkenheid met het publiek, dat maakt het werk zelf ook veel leuker. Op die manier heb je niet langer meer een gesprek tussen een beveiliger en het uitgaanspubliek, maar een gesprek tussen twee personen. Zo hoort het ook te zijn vind ik. Op dezelfde manier verwelkomen wij iedereen met een glimlach en wensen wij hen een veilige avond toe.

Als oprichter van Beveiligingsloket, is Nelson Lopes de hoofdportier van ‘BIRD’ en staat hij wekelijks bij ‘Akhnaton’ in Amsterdam. Ook zullen Nelson en zijn team op alle locaties komen te staan tijdens het Rotterdam Beats festival. Voor meer informatie, neem een kijkje op de Facebook pagina van Beveiligingsloket.

Reacties

reacties