De tweede editie van 11:11 festival vond afgelopen zaterdag plaats en wekte na het succes van vorig jaar bij mij hoge verwachtingen. Door in te spelen op een steeds grotere belangstelling voor spiritualiteit, duurzaamheid en zelfbewustzijn zet 11:11 zich neer als niet zomaar een muziekfestival, maar ook als ervaring die het publiek aanzet tot inspireren en geïnspireerd worden.

Het getal 11 dient als perfect symbool voor deze insteek omdat deze volgens de numerologie voor zowel positieve energie als eenheid staat. Van 11:00 tot 23:00 kon men bij DOK2013 dit jaar van zelfs drie podia genieten, in plaats van een enkele tijdens de eerste editie. Dit om de dynamiek op het festival te bevorderen en het publiek mee te nemen op een muzikale reis. En dat, tenminste als je er snel bij was, voor maar €11,11!11:11

Aan de insteek en de ideologie schort het bij 11:11 in ieder geval niet maar helaas gooiden de weergoden roet, of beter gezegd modder in het eten. Veel mensen durfden het risico niet aan, waardoor het drassige veld bij de mainstage ‘Inner Magic House’ enigszins leeg bleef. Des te gezelliger waren de kleinere, met een tent overdekte, podia: ‘True Housno & Disco stage’ en de ‘Embrace Techno stage’.

Naar mijn mening ontstaat er toch altijd wel iets moois door de saamhorigheid van het gezamenlijk vervloeken en trotseren van de regen. Het schuilen onder een tentje, elkaar bemoedigend aankijken en elkaar helpen de modderige plassen te ontwijken schept gewoon een band. Na een uur over het drassige terrein gependeld te hebben tussen de verschillende podia begon ik toch wel aardig natte sokken te krijgen.

Gelukkig werd deze tegenslag naar de achtergrond verdrongen door de persoonlijke performance van Elbee Bad: met een aantal positieve leuzen als ‘We don’t care about the rain, just love’ werd het publiek uitgenodigd het veldje voor de mainstage wat dichter te bevolken, de regen te trotseren en aan een gezamenlijk genietfestijn te beginnen.

Het publiek, dat inmiddels meer de feeststemming erin kreeg door de eerste verlegen zonnestralen, was een allegaartje inclusief internationale bezoekers. Mensen in alle soorten en maten en kledingstijlen, met een gemiddelde leeftijd van rond de 24, rouleerden toen het eenmaal droog werd enthousiast tussen de drie podia en de andere activiteiten die aanwezig waren.

Helaas was de yoga les door de regen onmogelijk gemaakt, maar kon er wel geshopt worden, was er een shisha lounge, een soul reader en een henna tattoo artist. Voor ieder wat wils bleek de norm want ook qua muziek was er volop keuze. De mainstage bood, naast de eerder genoemde Elbee Bad, ook plek voor Carlos Valdes die met een rustige maar vrolijke set de meeste mensen mocht verwelkomen tussen 14 en 16, en had als afsluiter Samuel Deep & Anil Aras.

Podium 2: True Housno & Disco, wist mij direct in de wild dansende modus te krijgen tijdens de set van Johanna Mercker en Maurits Reiss, om me vervolgens te verrassen met de voor mij nog onbekende Camiel Daamen. Inmiddels was deze stage toch wel echt tot mijn persoonlijke favoriet uitgeroepen en zorgden Alexander Valentyn en Zoran Pillay en afsluiter The Jaydes ervoor dat het tentdak er bijna af ging!

Ondertussen kon ook de techno liefhebber zijn hart ophalen door constante kwaliteit bij podium 3: Embrace Techno stage, die mij opnieuw positief wist te verrassen met het wederom voor mij onbekende CTRLS, een spacy live set van TR-101 en 4 uur durend techno geweld van K209 die zowel extase als trance teweegbracht tijdens het slotpleidooi van hun muzikale verhaal.

Een open en vrolijke sfeer, saamhorigheid versterkt door de gezamenlijke hekel aan natte sokken, een divers en prettig publiek en dat alles onder het genot van een dynamische en verrassende line up (een goed dat steeds zeldzamer lijkt te zijn in de festival scene van Amsterdam). 11:11 doet haar ideologie eer aan en ondanks dat zaterdag 23 augustus over het algemeen een grauwe en natte dag was, scheen hier de zon.

Foto credits: Ill En Lauw

Reacties

reacties