10 uur in de ochtend, na zes hele uren geslapen te hebben (een record deze week) druppelt het hele team weer binnen. Waterige oogjes met donkere wallen en daaronder een dikke grijns. Make-up-loos, ongeschoren en dolgelukkig beginnen we aan een nieuwe dag. Na het festival hoeven we elkaars koppen even een maandje niet te zien, maar dat is niet vreemd bij zulke intensieve samenwerkingen. De energie die het geeft om iets voor elkaar te krijgen dat onmogelijk leek maakt alles weer goed.Eendracht Festival

Het Eendracht Festival is ontstaan uit noodzaak, en iedereen lijkt die noodzaak te voelen. Gesprekken met een van de 15 locaties, telefoontjes met artiesten en de hele dag mailtjes. De. Hele. Dag. Mailtjes. We eten met z’n allen, wie even niet meer achter zijn scherm kan zitten doet de afwas, midden in de nacht nog even een stofzuiger door het kantoor heen halen: Los van de menselijke irritaties verloopt alles zo organisch dat het geprogrammeerd lijkt.

Net voor het avondeten loopt Xander van The Afterveins – lichtelijk aangeschoten – bij ons binnen; hij heeft een idee. Na een korte brainstorm sessie zijn we eruit; voor het podium van Vibes willen we gaas hangen om de punk-attitude van die locatie uit te dragen. Zo begint ieder concept bij het Eendracht Festival. Iemand loopt binnen met ‘een ideetje’ en voor je het weet zijn er acht man aan het bellen en rennen om te kijken wat er mogelijk is.

Het festival is zo Rotterdams als maar zijn ken, de meer dan 130 muzikale acts, de beeldend kunstenaars, de ondernemers; allemaal Rotterdamse partijen. De middelen zijn beperkt, geld hebben we nauwelijks en tijd is ook schaars. Maar tot Donderdag 17 juli heeft niemand tijd om te slapen, heeft niemand zin om te slapen, soms is het leven te interessant om te missen, tot de 17e!

Reacties

reacties