‘Martijn, can I ask you something?’ ‘Hahaha, ga weg man’ antwoordde ik op de vraag van de reporter die ik toevallig ken. ‘How are you feeling?’ microfoon onder mijn neus en camera op mijn gezicht. ‘I am very nervous man, the competition is very strong. My goal is not to finish last.’ Antwoordde ik.

Dat was tijdens een live verslag van de Rotje Rond Rotterdam Crit, wat weer onderdeel is van de Ronde van Katendrecht. Ik had die dag mijn eerste criterium wedstrijd en was ontzettend nerveus. Ik kan aardig fietsen, maar de deelnemers aan deze race fietsen meer dan aardig. Ik startte met 74 andere renners. Kunstenaarsbal30 minuten een parcourtje rijden en na 30 minuten, 3 extra rondes. Als je ingehaald werd door de persoon die op kop lag, viel je af. Ik viel dus af. 3 rondes voor de finish. Ik was tevreden. Als ik nou wat serieuzer ga fietsen en minder in het nachtleven te vinden ben?

Nu ontspannen. Door naar Amsterdam. Daar was het Kunstenaarsbal in het Tropenmuseum. Als student Cultureel Erfgoed, twee jaar terug, kwam ik daar regelmatig. Ik had nooit verwacht dat ik terug zou komen en al helemaal niet voor zo’n evenement als dit. Het dagprogramma had ik dus gemist. Op de site was te lezen dat ze van 19:00 tot 22:00 dicht zouden gaan. Samen met een vriend besloten we dus pas ’s avonds te gaan. We waren vroeg. De zaal was nog redelijk leeg. Wat een locatie. Een klassiek gebouw vol marmer en kunst. De dj booth stond hoog. Met video mapping gedaan door Buiten Gewoon. Ik vond de dj booth te hoog staan. Te ver van het publiek.

Samen gingen we op pad om de rest te verkennen. Als je de trap afliep, onder de Dj booth door, kwam je in een gangetje wat uitkwam op de kleine zaal en nog wat extra zaaltjes. KunstenaarsbalIn die zaaltjes was van alles te beleven. Rijkelijk aangeklede ruimtes waar je een foto kon laten maken voor een groen scherm. Er stond een tv scherm met vage beelden. Een stand die een wichelroede uitdeelde die, volgens hen, jou naar je ware liefde zouden leiden. Zelfs tot in de w.c. was het verzorgd. Dit door de Blote Billen Meisjes. Er was zoveel te beleven dat mijn aandacht voor de muziek verslapte. Daar draaide het hier ook niet om en dat was goed. Misschien zelfs beter, want ondanks dat ze een geluidsinstallatie van Function One hadden, vond ik het geluid slecht. Waarschijnlijk door de aparte ruimte. En het marmer wat het geluid liet weerkaatsen.

Langzaam werd het voller en voller. Het publiek was heel erg gevarieerd en erg gezellig. Oudere mensen die in pak liepen en jonge gasten die uitbundig aan het feesten waren. Uitgesproken kleding. Alternatief publiek. Het zal een groot deel uit het kunstenaars wereldje zijn. Bijzondere mensen met uitgesproken karakters. Op een positieve manier bedoel ik dat. KunstenaarsbalBuiten kwam ik oude kennissen tegen van een vakantie een aantal jaar geleden. Ze maken tegenwoordig radio AmsterdamFM. Met hen hebben we genoten, gedronken en gelachen. We kregen een rondleiding van een prinses en we verloren haar weer toen we naar de act Kobe stonden te kijken. Het werd later en later, mijn aandacht verslapte en maakte plaats voor het dwalen en onzinnig praten. De overvloedige hoeveelheid alcohol had daar een rol in. Het was klaar. De lichten gingen aan. Die vriend en ik besloten de heren van Buiten Gewoon te helpen met opruimen. Onze trein was twee uur later. Wankelend speakers en decor een bus in sjouwen en ondertussen een blow roken.

In de trein viel ik in slaap. Wat een avond/nacht. En wat een dag. Het nachtleven is zo gek nog niet. Het blijft leuk. Ik fiets de kater wel weg. Morgen. Al denk ik eerder toch de dag na morgen.

Foto credits: Elise Gherlan

Reacties

reacties