De laatste keer dat ik bij Rotterdamse Rave was, was het nog in Cultuurpodium Perron. De muziek was hard, harder dan toen in de jaren 90, de mensen jong en de nadruk lag natuurlijk op het ‘raven’. Plaatjes van de early raves kwamen voorbij als promotie en de bezoekers namen de moeite zich een beetje zo te kleden. Trainingspakjes, fluitjes, neon en alles wat erbij hoorde. Het merendeel wat er rond liep had überhaupt nog nooit zo’n echte rave meegemaakt en was daar ook veel te jong voor, maar het enthousiasme was er.

Rotterdamse RaveGive Soul verplaatste het evenement naar Factory010. Grotere locatie, meer mogelijkheden. Ik was er nog niet geweest. Zag foto’s voorbij komen, hoorde goeie verhalen en werd nieuwsgierig. Ik besloot dus naar Rotterdamse Rave, de goede vrijdag editie te gaan.

De avond begon met het bespreken van een eigen feest. Ik zit in de organisatie bestaande uit jonge creatievelingen. Laatste vergadering voor het komende feest, puntjes op de i zetten. Zoals elke bespreking, houden we ons nooit aan de vooraf besproken notulen en gaan we van hak op te tak qua onderwerpen. Uiteindelijk komen we er altijd uit en met plannen en ideeën waar we allemaal tevreden over zijn. De groep werd kleiner. Sommige gingen naar huis. Andere gingen ergens wat drinken. Ik bleef over met een vriend en we gingen naar wat andere vrienden voor een drankje. Gekletst, gedronken en gelachen. Vanaf daar scheidden onze wegen. De dames gingen naar BAR en wij tweeën naar Rotterdamse Rave.

Rotterdamse RaveHet was doodstil en helemaal leeg toen we aankwamen. We waren aan de late kant maar toen we eenmaal boven waren hoorden we duidelijk de muziek. Weer was deze hard. De jassen konden we ergens in een zijgang hangen. Een speciaal bandje zorgde ervoor dat we daar mochten komen. De hoofdzaal was vol, de muziek was hard en het publiek stond te stampen, geen neon en ook geen rave outfits. De flesjes water werden zowat fijn geknepen in de handen. De gemiddelde leeftijd was rond de 20. Randstad publiek gemengd met stadspubliek. Bezoekers die met de bob bus terug naar huis gaan, of in dit geval, de eerste bus. Het publiek stond me niet heel erg aan, te overdreven drugs gebruik. Dansen met in de linker hand een ijsje en in de rechter hand water. Echt raving.

Rotterdamse RaveIn de kleine zaal werd iets rustiger gedraaid, daar stond ik dan ook voornamelijk te dansen. Meer mijn type muziek. Mooie zaal, goed verlicht en goed geluid met uitzicht over de stad. Hier vermaakte ik me wel. Praatte met bekenden en danste wat. Ging een rondje lopen en kwam uit bij de Detox zaal. Daar was live-art, je kon je laten masseren, kon je promotie materiaal kopen en er werd reggae muziek gespeeld. Deze zaal was bijna leeg. Ging even zitten, praatte wat bij met oud-collega’s terwijl ik zat te wachten op hem, want hij was gaan plassen.

Op de een of andere manier lukte het niet om het volledig naar me zin te hebben deze avond. Die vriend had hetzelfde dus we besloten daarom ook niet tot het einde te blijven. Waar het nou precies aan lag wisten we niet. De avonden in Perron waren leuk en nieuw. Met een kleine terugblik op het rave verleden en de bezoekers die hun best deden zich zo te kleden. Inmiddels is Rotterdamse Rave uitgegroeid tot een begrip in Rotterdam. De extra dingen zijn er nog, maar voegen in zo’n hele grote ruimte weinig toe. Volgens mij heb ik veel ‘extra’s’ gemist. De lasers en lichtshow zorgen voor een visueel spectaculair effect, maar dat heeft elk groot feest. Het publiek is niet meer zo uitbundig gekleed. De sfeer miste. Of ik miste de sfeer. Wie zal het zeggen?

FOTOCREDITS:
Rotterdamse Rave

Reacties

reacties