Vaak kreeg ik de vraag waarom ik evenementen ben gaan organiseren en eigenlijk kon ik daar nooit echt een duidelijk antwoord op geven. Als ik er over nadenk kom ik uiteindelijk op twee dingen uit, en dat is dat ik van mensen hou en van muziek. Mensen gaan in het weekend de deur uit om hun problemen van de afgelopen week van zich af te schudden en zoveel mogelijk plezier te maken. Als horeca tijger heb ik er altijd naar gestreefd om mensen het naar hun zin te maken en met het organiseren van feesten kon ik dat op een veel grotere schaal doen. Het geeft mij een kick om mensen te zien genieten op feesten. De manier waarop mensen plezier hebben met elkaar en hoe mensen – die compleet vreemden van elkaar zijn – in harmonie hun longen uit hun lijf schreeuwen zodra één van hun favoriete nummers wordt gedraaid; Dat beweegt mij en ik ben daarbij constant getriggerd om mezelf bij een volgende editie te overtreffen.

Ali Can SertWanneer ik als bezoeker ergens ben dan stuit ik altijd op bepaalde elementen waarbij ik mezelf afvraag: „hoe kan dit beter?” Dat zijn dingen waar je pas achter komt als je zelf in de zaal staat en het bekijkt vanuit het perspectief van de bezoeker. Daarom sta ik nooit de hele avond ‘achter de schermen’ en sta ik het liefst tussen de mensen. Ik zie wat er in de zaal gebeurt, wat er achter de bar gebeurt, hoe het licht en geluid staat afgestemd, enzovoorts. Dat kan alleen als je, naast de drang om het altijd beter te willen doen, liefde hebt voor muziek. Ik heb een vrij brede muzieksmaak en hou er niet van om mezelf vast te klampen aan een specifiek genre. Voor elk muzikaal verlangen dat ik heb, zou ik het liefst iets voor willen creëeren. In de praktijk pakt dat echter vaak anders uit en moet je in eerste instantie kijken of er überhaupt vraag is naar diezelfde verlangens. Ik ben daarom ook geïnteresseerd in wat andere mensen beweegt in hun dagelijks leven: hun interesses, de dingen die ze doen en wat ze willen bereiken. Dat probeer ik te spiegelen met wat ik tof vind en ik probeer daar vervolgens iets uit te creëeren. Op die manier hebben Womanopoly, Dope Boys en AvanHard een vorm gekregen en vervullen zij ieder op hun eigen manier de verlangens van hun doelgroep.

Wat maakt mijn feesten zo bijzonder? Ten eerste, een leuke mix van publiek. Ik probeer op de meest persoonlijke manier mensen er van op de hoogte te stellen wat er gaande is op mijn feesten, wanneer de volgende editie is en waarom zij daar bij moeten zijn. Dat verschilt ook per concept. Elk concept heeft zo zijn eigen doelgroep en brengt weer een andere beleving met zich mee. Dope Boys is bijvoorbeeld een avond voor de mensen die het dichtst bij zichzelf willen blijven en – net als ik – niet aan specifieke genres willen vastklampen. Oftewel, mensen die op dezelfde avond Ty Dolla Sign, Disclosure en Doe Maar willen horen. Elke beleving zou zo zijn eigen leven moeten leiden en een bepaalde uiting moeten worden in het Rotterdamse nachtleven. Dat is ook juist de bedoeling. Ik kan het Rotterdamse nachtleven namelijk niet in mijn eentje aantrekkelijk maken. Dat kunnen we alleen samen doen: de bezoekers, de DJ’s, het barpersoneel, de doorbitch, enzovoorts. En ik? Ik ben gewoon een guy die overal een feestje in ziet.

Reacties

reacties