‘Volgens mij heb jij de beste baan ter wereld. Je verdient je geld TERWIJL je eigenlijk gewoon aan het feesten bent’.

Standaard zinnetje wat ik regelmatig te horen krijg op mijn werk. De meeste mensen zijn dan al redelijk bedwelmd voordat ze dit uitspreken, dus dan is alles mooi. Al moet ik ze wel telkens gelijk geven. Natuurlijk er zijn feesten die helemaal niks zijn en waarbij de uren steeds langzamer voorbij gaan en er zijn vaak zat feesten waarbij het te druk is om zelf een beetje te feesten. Maar er zit wel eens een feest tussen waarbij dat natuurlijk kan.

VisionairZaterdagavond was Visionair. Bij dit feest had ik tijd om ook een beetje zelf te feesten. Naast mijn gebruikelijke werkzaamheden had ik tijd voor een drankje, een dansje en zelfs een kleine flirt met een leuk meisje. De stemming zat er goed in. Bij mij in ieder geval. Natuurlijk. Ik merkte dat de rest van het publiek moeizaam op gang kwam. Misschien kwam het door de muziek die Oneman draaide. Alles mixte deze man door elkaar. En goed ook! Eminen met Superman kwam voorbij. De laatste keer dat ik dat nummer hoorde was op de basisschool. En nu in Perron. De laatste plek waar ik dit nummer had verwacht. De toon was gezet. Het publiek ging los. ‘haha, geweldig is deze man. Mensen weten niet wat ze moeten doen, ze kunnen hier hun konijnen dans niet op kwijt. En dat is precies wat we wilden’

De aankleding van Visionair stelt weinig voor. Ze hebben discobollen als extra. In combinatie met het werk van de lichtman zorgen deze toch voor een fijne sfeer. Op een bescheiden manier een andere twist geven aan de zaal. De avond vorderde. Het publiek, met een gemiddelde leeftijd van 20 jaar of daarboven, heef zijn draai gevonden. Cinnaman was weer wat makkelijker te verteren. Het was gezellig publiek met een verzorgd uiterlijk. Veel mensen onder invloed. Dit zorgt gelukkig meestal voor weinig problemen qua agressiviteit. Ik deed weer wat werk en ook danste ik weer een poosje.

De feesten van Visionair worden gemiddeld bezocht. Elke editie vraag ik me weer af waarom dat is. De namen die zij boeken zijn niet zomaar namen. Niet mainstream, maar vooruitstrevende namen en muzikaal van zeer hoge kwaliteit. De feesten zijn niet te vaak en de extra’s zoals de verkoop van vinyl tijdens vorige edities en de goede samenwerking met de lichtman maakt dit toch wel tot iets speciaals. Aan de andere kant hoeveel mensen kopen vinyl tijdens stappen? En zal het de gemiddelde bezoeker de aandacht die in het licht gestopt word opvallen? Misschien niet. Zonde, want de organisatie doet zo ontzettend zijn best. Wat wil het Rotterdamse publiek dan wel? Wat zal wel opvallen en eruit springen?

Mensen druppelde vanaf half 6 langzaam naar huis. Het trucje door het doek naar beneden te laten werkte. De zaal was weer vol, dansend op Happa. Rond deze tijd is het qua werkzaamheden weer wat drukker voor mij. Het feest ging uiteindelijk door tot 7. Ik heb het fijn gehad. Nu nog eventjes aan de bak zodat Perron weer klaar is voor volgend weekend.

Reacties

reacties