Je hebt avonden waarbij je precies weet wat je gaat doen. Op zulke avonden weet je waar je naar toe gaat. Je hebt je kaartje namelijk al gekocht. Je weet wie je gaat zien. Je vrienden, met wie je die avond hebt afgesproken, hebben er namelijk ook al een. Iedereen heeft zijn aandeel in de avond en iedereen weet wat ze kunnen verwachten. Ik had zo’n avond. Of beter gezegd, zo’n weekend.

Dit hele weekend stond alles vast. Donderdag Discoflamingo, vrijdag Utrecht en zaterdag Yardbird en Modular. De afspraak met een vriend om samen te stappen stond al heel lang. Ik zou naar hem toekomen. Vanaf zijn huis zouden we naar de verjaardag van zijn broer gaan. Zijn moeder was zo aardig om ons te brengen. Nadat ze ons had afgezet reed ze per ongeluk vol de bosjes in. Zo! De avond was begonnen.

Het huisfeestje was het type huisfeest met staantafels en doorzichtig folie op de tafels. Veel sterke drank voor mixdrankjes en muziek die ze tekstyle noemde. Voor mij leek het op gewoon hardcore. Taxi naar de stad dan maar. Al goed beschonken van de wodka/red bull. De taxi chauffeur was zo aardig om ons voorbij de politie controle te leiden.

Yardbird
Yardbird was de tweede bestemming. Voor BIRD stond een gigantische rij. De groep waarmee ik was haakte daardoor af. Ikzelf wilde graag nog wel naar binnen. ‘ik ben schrijver van.. ’ werkte naar mijn verbazing en zo kon ik de rij omzeilen. Binnen was het druk. Gevuld met mensen midden 20. Gevarieerd publiek. Goed publiek. Meer vrouwen dan ik normaal gewend ben. Ik haalde wat te drinken en voegde mij tot de dansende massa. Er was geen aankleding. Deze avonden draaien om de muziek. Daarbij komt dat BIRD een unieke locatie van zichzelf is. Vanavond stond SirOJ achter de draaitafels. In de periode dat ik nog naar nederhiphop luisterde was ik bekend met zijn werk. Wat hij nu doet was mij onbekend, maar vond ik zeer verrassend. Ik danste wat, kletste wat met bekenden, dronk wat en vond het daarna tijd om me weer bij de groep te voegen waar ik mee gekomen was.

Modular
Modular. Nog zo’n succes feest. Twee zalen en veel mensen. House liefhebbers. En meer dan 1 headliner. Vanavond waren dat Steffi en Gerd Janson. Ik bracht mijn jas weg, haalde munten en vond de rest van de groep. Daarna was het dansen. Modular heeft een vaste groep mensen die meestal aanwezig zijn. Volwassenen die van een goed feest houden. Een bezoeker vertelde me dat hij Modular zo leuk vind omdat er eerlijk en echt publiek komt. ‘Mensen met liefde’, zo zei hij. ‘Geen stadhuisplein publiek’. De aankleding was niet meer dan opblaas dieren en planten en legernetten. Voornamelijk was de kleine zaal van Perron aangekleed. Het zijn daarom echt de mensen en muziek die dit feest tot een succes maken, denk ik. Ik was inmiddels goed onder invloed van.. Zweefde door de zalen en sprak met bekenden. Danste op de muziek die Steffi draaide.

Uiteindelijk naar huis. Ik kan me de reis terug niet meer herinneren. Zondag heb ik helemaal niks gedaan. Van bed, naar de bank terug naar bed. Wat een weekend. Ik ben weer eens goed uitgeweest.

Reacties

reacties