Op zijn zestiende werkte de inmiddels achtendertigjarige Guido in de supermarkt van Krimpen aan den IJssel. Ook liep hij drie krantenwijken. Dat allemaal vanuit één drijfveer. Muziek. Het geld dat Guido verdiende, gaf hij uit aan platen; USB-sticks bestonden nog niet. ‘Ik heb een brede smaak en luister veel genres, dus kocht ik veel platen.’ Die smaak omvatte vooral hiphop. ‘Maar, ik wil niet aan stromingen vastzitten. Ik groei mee met muziek en wil het beste van het beste laten horen.’

Die brede smaak heeft zijn perfecte bestemming gevonden: BIRD. ‘De club is een spiegel van mijzelf. Iedereen is hier welkom. Dat vind ik ook zo mooi aan muziek; het is universeel. Als ik iets moois hoor, dan wil ik dat delen. Het liefst met zo veel mogelijk mensen. Door te draaien of die ene artiest te boeken, kan dat. Je deelt een emotie.’Guido van Dieren‘Hoe ik muziek luister is heel simpel: ik luister het de héle dag. De muziek gaat ’s morgens aan en niet meer uit. Voor mij is dit de ideale baan. In mijn werk mag ik muziek zoeken om vervolgens met anderen te delen.’ De meeste tijd brengt programmeur Guido door achter zijn computer, op zoek naar nieuw geluid. Via blogs en op gevoel. Guido’s oren zijn altijd gespitst. ‘Muziek moet mij wakker schudden. Het allermooiste is wanneer je een artiest ‘ontdekt’. Die vervolgens in BIRD laten optreden en aan anderen laten horen, geeft echt een kick. Daarvoor zit ik al die uren achter mijn computer.’
Guido van Dieren

Reacties

reacties